| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شمارهها | 924 |
| تعداد مقالات | 8,295 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,557,509 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 13,967,336 |
تحلیل حقوقی حق بر فضاهای عمومی شهری در مواجهه با سگگردانی: مطالعه موردی شهر شیراز | ||
| مطالعات طراحی شهری ایران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 23 تیر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/iuds.2026.55673.1145 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد امیری* 1؛ حانیه ذاکری نیا2؛ حجت مبین2 | ||
| 1احمد امیری، (نویسنده مسئول)، استادیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| 2استادیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| سگگردانی در فضاهای عمومی شهری، بهعنوان یکی از نمودهای نوپدید سبک زندگی شهری، در سالهای اخیر به مسئلهای چندبعدی در حوزه حقوق شهری و مدیریت فضاهای عمومی تبدیل شده است. این پدیده فراتر از یک رفتار فردی، در نقطه تلاقی حقوق شهروندی، نظم عمومی، سلامت عمومی و نحوه بهرهبرداری از فضاهای عمومی قرار دارد. این پژوهش با هدف تحلیل حقوقی پدیده سگگردانی و بررسی آثار آن بر نظم عمومی، سلامت عمومی، حق بر شهر و عدالت فضایی در شهر شیراز انجام شده است. این پژوهش از حیث هدف بنیادی–کاربردی و از نظر ماهیت کیفی است و با رویکرد تحلیل فضایی–حقوقی انجام شده است. دادههای پژوهش از طریق تحلیل قوانین و مقررات موضوعه، اسناد حقوق شهری، منابع نظری مرتبط و نیز مشاهده میدانی و مصاحبههای نیمهساختاریافته در محدوده خیابان ارم شیراز گردآوری و در چارچوب مفاهیم نظم عمومی، سلامت عمومی، حق بر شهر و عدالت فضایی تحلیل شدهاند. یافتهها نشان میدهد که نظام حقوقی ایران فاقد چارچوبی صریح و یکپارچه برای تنظیم سگگردانی در فضاهای عمومی شهری است و مقررات موجود به دلیل پراکندگی و ابهام، توان کافی برای مدیریت پیامدهای اجتماعی، بهداشتی و فضایی این پدیده را ندارند. همچنین نتایج مطالعه موردی خیابان ارم شیراز بیانگر آن است که فقدان مقررات محلی و برنامهریزی فضایی متناسب، زمینه بروز تعارض میان گروههای مختلف استفادهکننده از فضای عمومی، کاهش احساس امنیت و آسایش برخی شهروندان و محدود شدن بهرهمندی برابر از فضاهای عمومی را فراهم کرده است. بر این اساس، نویسندگان بر این باور هستند که مدیریت سگگردانی مستلزم تلفیق تنظیمگری حقوقی با برنامهریزی و طراحی فضایی است. تدوین مقررات محلی شفاف، پیشبینی فضاهای مناسب برای سگگردانی و توسعه برنامههای آموزشی و فرهنگسازی، از مهمترین راهکارهای تحقق همزیستی پایدار و ارتقای کیفیت فضاهای عمومی شهری در شیراز به شمار میروند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سگگردانی؛ فضاهای عمومی شهری؛ نظم عمومی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 50 |
||