| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شمارهها | 912 |
| تعداد مقالات | 8,158 |
| تعداد مشاهده مقاله | 15,836,140 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 13,332,052 |
مروری انتقادی بر مطالعات دوچرخهسواری شهری در ایران: بازاندیشی در پارادایمها، حوزههای تحقیق و رویکردهای روششناسانه | ||
| مطالعات طراحی شهری ایران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 17 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/iuds.2026.55542.1140 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد نظرپور* 1؛ نگین بنیشاهآبادی2 | ||
| 1مدرس گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه سوره، تهران، ایران. | ||
| 2فارغالتحصیل کارشناسی شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی سوره، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در دو دهه اخیر، دوچرخهسواری شهری بهواسطه مزایای مختلف در ابعاد محیطی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و همچنین پیوندهای درهمتنیدهاش با تحولات نظری در مطالعات میانرشتهای، به یکی از محورهای مهم پژوهشی و سیاستگذاری شهری در سطح جهانی تبدیل شده است. در این دوره، ادبیات بینالمللی این حوزه با عبور از مرزهای سنتی مهندسی ترافیک و برنامهریزی حملونقل، به سمت گسترش رویکردهای میانرشتهای، تنوع حوزههای تحقیق و توسعه روششناسیهای تفسیری و کیفی بوده است. با این حال، به نظر میرسد بدنه مطالعات دوچرخهسواری شهری در ایران همچنان محدود، پراکنده و عمدتاً متأثر از چارچوبهای تکرشتهای و فنی باقی مانده و تأثیر اندکی از این تحولات نظری و روششناختی پذیرفته است. هدف پژوهش حاضر، ارائه یک مرور انتقادی از مطالعات داخلی انجامشده در حوزه دوچرخهسواری شهری در ایران با هدف ترسیم تصویری کلی از بدنه دانش موجود، تحلیل نحوه صورتبندی مسئله و شناسایی خلأها و شکافهای آن در نسبت با ادبیات جهانی است. بدین منظور، پژوهشهای منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ شناسایی و پس از پالایش، بر اساس اهداف، حوزههای تحقیق و رویکردهای روششناسانه تحلیل و برچسبگذاری شده و خوشههای موضوعی مسلط استخراج و مورد ارزیابی انتقادی قرار گرفتهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که اگرچه در سالهای اخیر شاهد افزایش تعداد مطالعات داخلی در این حوزه قابل مشاهده است، این رشد عمدتاً با تعمیق نظری، تنوع حوزههای تحقیق و توسعه روششناسی همراه نبوده است. بدنه غالب پژوهشها ذیل پارادایم پوزیتیویستی و در چارچوب گفتمانهای مسلط مهندسی ترافیک و برنامهریزی حملونقل شکل گرفته و دوچرخهسواری شهری را عمدتاً بهمثابه مسئلهای فنی صورتبندی کرده است. بر این اساس، پژوهش حاضر محورهای اصلی نیازمند توجه را در راستای بازاندیشی بنیادین در سطوح پارادایمی، گسترش حوزههای تحقیق و توسعه جعبهابزارهای روششناسی، بهویژه رویکردهای کیفی و میانرشتهای، برای پیشبرد مطالعات آتی دوچرخهسواری شهری در ایران معرفی میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| جابهجایی شهری؛ مطالعات دوچرخهسواری شهری ایران؛ دوچرخه؛ مرور انتقادی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 95 |
||