| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شمارهها | 903 |
| تعداد مقالات | 8,081 |
| تعداد مشاهده مقاله | 15,203,734 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 12,848,164 |
نقش پیادهمداری در کیفیت زیست شبانه در فضاهای شهری (نمونه موردی: پیادهراه بوعلی همدان) | ||
| مطالعات طراحی شهری ایران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 18 بهمن 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/iuds.2026.54999.1091 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا قدرت سامانی1؛ حسن سجادزاده* 2 | ||
| 1دانشگاه بوعلی سینا | ||
| 2استاد گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| زیست شبانه بهعنوان یکی از مؤلفههای کلیدی کیفیت زندگی شهری، بهویژه در فضاهای پیادهمحور، به عواملی وابسته است که تجربه حضور شهروندان را در ساعات شب ارتقا میدهند. این پژوهش با هدف ارزیابی نقش پیادهمداری در کیفیت زیست شبانه در پیادهراه بوعلی همدان انجام شد. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی با رویکرد ترکیبی (کمّی–کیفی) بوده است. دادههای کمّی از طریق پرسشنامه با حجم نمونه ۴۰۰ نفر گردآوری و با استفاده از آزمونهای آمار توصیفی، ضریب همبستگی، تحلیل عاملی و مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. دادههای کیفی از طریق ۴۰ مصاحبه نیمهساختاریافته و مشاهده میدانی در ساعات اوج فعالیت شبانه (۱۹ تا ۲۴) گردآوری و با روش تحلیل تماتیک پردازش شد. نتایج تحلیلهای کمّی نشان داد که شاخصهای پیادهمداری توانستهاند بخش قابلتوجهی از واریانس کیفیت زیست شبانه را تبیین کنند (R²=0.64). در میان مؤلفههای مختلف، «ایمنی و امنیت» (β=0.22)، «کیفیت نورپردازی» (β=0.20) و «راحتی» (β=0.18) بیشترین تأثیر را بر تجربه شبانه کاربران داشتند. همچنین، در تحلیل کیفی، سه تم اصلی «عوامل محیطی»، «عوامل عملکردی» و «عوامل مدیریتی» استخراج گردید و مقوله «نورپردازی و دیدپذیری» بیشترین فراوانی را داشت. یافتههای کیفی نشان داد که مهمترین چالشهای تجربه شبانه کاربران به ضعف روشنایی، عدم نظارت محیطی و کمبود امکانات رفاهی شبانه، از جمله مشکلات نظافت و مدیریت پسماند، مربوط است. تلفیق یافتههای کمّی و کیفی نشان میدهد کیفیت زیست شبانه در محورهای پیادهمحور تاریخی بیشتر از آنکه به «وجود فعالیت» وابسته باشد، به «کیفیت شرایط حضور شبانه» و فراهم بودن پیششرطهای ادراکی و خدماتی مرتبط است. این پژوهش تأکید میکند که ارتقای زیست شبانه در پیادهراه بوعلی نیازمند رویکردی یکپارچه است که شامل ارتقای نورپردازی، تقویت نظارت رسمی و طبیعی، بهبود خدمات رفاهی و برنامهریزی منظم فعالیتهای فرهنگی–گردشگری باشد. یافتههای این تحقیق میتواند مبنای طراحی و مداخلات شهری در جهت ارتقای کیفیت زیست شبانه در محورهای مشابه در بافتهای تاریخی قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پیاده مداری؛ زیست شبانه؛ فضاهای شهری؛ پیاده راه بوعلی؛ همدان | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 50 |
||