واکاوی مقایسه‌ای کهن‌الگوی پیردانا در سه منظومه‌ی منطق‌الطیر، مصیبت‌نامه و الهی‌نامه عطار (با بیان تقابل پیردانا با مفهوم انسان کامل در عرفان و فلسفه)

قرآن کریم. (1391). ترجمه­ی مهدی الهی قمشه­ای، قم: یاسین نور.

آچیک­گنچ، آلب­ارسلان. (1378). مطالعه­ای در هستی­شناسی تطبیقی (وجود از دیدگاه صدرالدین شیرازی و مارتین هیدگر). ترجمه­ی محمد­رضا جوزی، تهران: مؤسسه مطالعات اسلامی دانشگاه تهران- دانشگاه مک­گیل.

ابن­عربی، محمدبن­علی. (1389). فصوص­الحکم. ترجمه و تحلیل محمدعلی موحد و صمد موحد، تهران: کارنامه.

احمدی، بابک. (1388). ساختار و تأویل متن. تهران: مرکز.

بوخنسکی، یوزف ماری. (1380). راه­هایی به تفکر فلسفی «درآمدی به مفاهیم نمادین». ترجمه­ی پرویز ضیاءشهابی، آبادان: پرسش.

پالمر، مایکل. (1388.) فروید، یونگ و دین. ترجمه­ی محمد دهگانپور و غلامرضا محمودی، تهران: رشد.

پورمند، حسن­علی و روزبهانی، رویا. (1397). «تحلیل کهن­الگویی الهی­نامه­ی عطار (داستان زن صالحه) براساس نظریات یونگ». شعرپژوهی (بوستان ادب)، شماره­ی 1، صص 23-44.

پورنامداریان، تقی. (1383). رمز و داستان­های رمزی در ادب فارسی (تحلیلی از داستان‌های عرفانی – فلسفی ابن­سینا و سهروردی). تهران: علمی و فرهنگی.

زرین­کوب، عبدالحسین. (1391). صدای بال سیمرغ (درباره­ی زندگی و اندیشه­ی عطار). تهران: سخن.

ستاری، جلال. (1389). مدخلی بر رمزشناسی عرفانی. تهران: مرکز.

سجادی، سیدجعفر. (1350.) فرهنگ لغات و اصطلاحات و تعبیرات عرفانی. تهران: کتابخانه­ی طهوری.

سجادی، سیدضیاءالدین. (1385) مقدمه­ای بر مبانی عرفان و تصوف. تهران: سمت.

سیاسی، علی­اکبر. (1386). نظریه­های شخصیت یا مکاتب روان­شناسی. تهران: دانشگاه تهران.

شجاعی، محمد. (1362). انسان و خلافت الهی. تهران: مؤسسه­ی خدمات فرهنگی و رسا.

شعرانی، عبدالوهاب. (1390). طلای سرخ (گزارشی از اندیشه­های عارف نامدار ابن­عربی در فتوحات مکیّه). ترجمه­ی احمد خالدی، تهران: سروش.

شوالیه، ژان؛ گربران، آلن. (1382). فرهنگ نمادها، ج1، ترجمه و تحقیق سودابه فضایلی، تهران: جیحون.

شولتز، داون­پی و سیدنی­الن شولتز. (۱۳۸۶). نظریه‌های شخصیت. ترجمه­ی یحیی سیدمحمدی، تهران: ویرایش.

طاهری، محمد و همکاران. (1393). «بررسی کهن­الگوی پیر­فرزانه در داستان زال». فصلنامه ادب پژوهی، شماره­ی 28، صص 155-179.

___________________. (1392). «بررسی و تحلیل کهن­الگوی پیر­فرزانه در رساله­های سهروردی». مجله­ی پژوهش­های ادب عرفانی، شماره­ی 24، صص 105-134.

عطار نیشابوری، فریدالدین محمدابراهیم. (1383). منطق­الطیر. تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی­کدکنی، تهران: سخن.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ . (1388). مصیبت­نامه. تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی­کدکنی، تهران: سخن.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ . (1392) الهی­نامه. مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمد­رضا شفیعی­کدکنی، تهران: سخن.

کالوین، اس.هال. (1375). مبانی روان­شناسی تحلیلی یونگ. ترجمه­ی محمدحسین مقبل، تهران: مرکز فرهنگی و انتشارات دانشگاهی.

محمدی، فرزانه. (1391) نقد کهن­الگویی منطق­الطیر عطار نیشابوری. پایان‌نامه‌ی کارشناسی­ارشد دانشگاه یاسوج.

مطهری، مرتضی. (1391). انسان کامل. تهران: صدرا.

مورنو، آنتونیو. (1388). یونگ، خدایان و انسان مدرن. ترجمه­ی داریوش مهرجویی، تهران: مرکز.

نسفی، عزیز. (بی­تا). انسان کامل. (بی­جا): (بی­نا).

نفیسی، سعید. (1320). جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری. تهران: کتابفروشی و چاپخانه­ی اقبال.

نوریان، سیدمهدی و اشرف خسروی. (1392). «بررسی کهن­الگوی پیر­خرد در شاهنامه». شعر پژوهی (بوستان ادب)، شماره­ی 1 (پیاپی 15)، صص 167-186.

نیچه، فردریش ویلهلم. (1381). چنین گفت زرتشت. ترجمه­ی داریوش آشوری، تهران: آگاه.

هایدگر، مارتین. (1385). «زرتشت نیچه کیست؟». گزیده و ترجمه­ی محمدسعید حنایی­ کاشانی، مجموعه زرتشت نیچه کیست؟ و مقالات دیگر، تهران: هرمس.

همدانی، امید. (1389). عرفان و تفکر: از تأملات عرفانی مولوی تا عناصر عرفانی در طریق تفکر هایدگر. تهران: نگاه معاصر.

یاوری، حورا. (1387). روانکاوی و ادبیات (دو متن، دو انسان، دو جهان از بهرام گور تا راوی بوف کور). تهران: سخن.

یونگ، کارل گوستاو. (1372) روان­شناسی ضمیر ناخودآگاه. ترجمه­ی محمدعلی امیری، تهران: انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی.

____________. (1386). انسان و سمبول­هایش. ترجمه­ی محمود سلطانیه، تهران: جامی.