| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شماره‌ها | 933 |
| تعداد مقالات | 8,380 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,970,128 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,365,781 |
گذر از تک‌صدایی به چندصدایی در شعر گفتار فارسی | ||
| شعر پژوهی(بوستان ادب) | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 09 آبان 1405 اصل مقاله (251.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/jba.2026.55679.4736 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد کاظم حسینی* 1؛ اسمعیل نرماشیری2؛ مصطفی دشتی آهنگر3؛ موسی محمود زهی4 | ||
| 1دانشجو دانشگاه روزانه ولایت | ||
| 2هیئت علمی دانشگاه ولایت | ||
| 3هیئت علمی | ||
| 4عضو هیئت علمی دانشگاه ولایت | ||
| چکیده | ||
| تحول شعر فارسی از قلمرو درباری به عرصه‌ی عمومی، یکی از بنیادی‌ترین دگرگونی‌های تاریخ ادبیات ایران به شمار می‌رود. پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی گذار شعر فارسی از الگوی تک‌صدایی به فضای چندصدایی، به تحلیل جریان «شعر گفتار» می‌پردازد. پرسش محوری آن است که شعر گفتار چگونه و با چه مکانیسم‌هایی توانسته است از سلطه‌ی تک‌صدایی حاکم بر شعر کلاسیک فاصله بگیرد و به فضایی برای گفت‌وگومندی بدل شود. مقاله با روش تحلیل محتوای کیفی جهت‌دار و با بهره‌گیری از چارچوب نظری تلفیقیِ باختین و آلتوسر، این فرایند را در سه گام تبارشناسی می‌کند: بن‌بستِ تک‌صدایی در شعر کلاسیک، انقلاب نیما و گشودن راه به‌سوی چندصدایی، و نهایتاً تحقق «دموکراسی زبانی» در شعر گفتار. یافته‌ها نشان می‌دهد که شعر گفتار با مؤلفه‌هایی چون حذف «منِ پیامبرگونه»، شکستن سلسله‌مراتب واژگان، و ساختار گفت‌وگومحور، پروژه‌ی ناتمام استبدادزداییِ نیما را به سرانجام رسانده و به «دموکراسی زبانی» در عرصه‌ی شعر فارسی دست یافته است. این مقاله همچنین با تکیه بر مفاهیمی چون «زمینه‌ی برون‌کلامی»، «ارزش‌گذاری اجتماعی» و «سه شرکت‌کننده در سخن» (باختین، ۱۳۷۳: ۶۸-۷۷)، نشان می‌دهد که چگونه شعر گفتار با بازآفرینیِ زمینه‌های مشترکِ زیست‌شده، مخاطب را از «گیرنده‌ی منفعل» به «شریکِ فعال» در تولید معنا تبدیل می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| شعر گفتار فارسی؛ چندصدایی؛ تک‌صدایی؛ فراخوانی؛ سوژه‌شدن؛ برون‌کلامی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||