| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شماره‌ها | 933 |
| تعداد مقالات | 8,380 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,970,128 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,365,781 |
مرور نظام‌مند و تحلیل علم‌سنجی نقش فناوری‌های نوظهور در همزادهای دیجیتال شهری | ||
| مطالعات طراحی شهری ایران | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 09 آبان 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله مروری | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/iuds.2026.56676.1236 | ||
| نویسندگان | ||
| علی ریاحی دهکردی1؛ امیر شکیبامنش* 2 | ||
| 1پژوهشگر دکتری شهرسازی، گروه طراحی شهری، دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه طراحی شهری، دانشکده معماری وشهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| همزاد دیجیتال شهری به‌عنوان یکی از زیرساخت‌های نوظهور حکمرانی هوشمند، ظرفیت آن را دارد که از طریق پیوند مستمر میان محیط فیزیکی، بازنمایی دیجیتال، جریان‌های داده، تحلیل‌های هوشمند و شبیه‌سازی، فرایندهای برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری شهری را ارتقا دهد. بااین‌حال، پراکندگی مفهومی، تنوع معماری‌ها و تمرکز نامتوازن ادبیات بر ابعاد فنی، درک نقش فناوری‌های توانمندساز را دشوار ساخته است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی، طبقه‌بندی و تبیین نقش فناوری‌های پیشرفته در توسعه همزادهای دیجیتال شهری و تدوین چارچوبی یکپارچه برای تحلیل ساختار و بلوغ این سامانه‌ها انجام شد. روش پژوهش مبتنی بر مرور نظام‌مند تلفیقی با رویکرد آمیخته علم‌سنجی و تحلیل محتوای کیفی بود. مطالعات منتشرشده در بازه ۲۰۲۰ تا ۲۰۲6 از پایگاه‌های علمی معتبر استخراج، غربال و تحلیل شدند. سپس، با استفاده از نرم‌افزار وی او اس ویور، نقشه‌های هم‌رخدادی، پوششی و چگالی دانش تولید و محتوای مطالعات بر اساس رابطه فناوری–کارکرد کدگذاری شد.یافته‌ها نشان داد که همزاد دیجیتال شهری را نمی‌توان به مدل سه‌بعدی، پایگاه داده یا شبکه حسگرها تقلیل داد؛ بلکه این سامانه معماری‌ای چندلایه است که از تعامل فناوری‌های تولید داده، بازنمایی، اتصال، پردازش، مدل‌سازی، شبیه‌سازی و تصمیم‌یار شکل می‌گیرد. بر این اساس، ساختار پیشنهادی در پنج لایه داده، اشیای فیزیکی و مجازی، پردازش و فناوری، اتصال و تبادل، و خدمات و تصمیم‌گیری صورت‌بندی شد. همچنین، چارچوب پنج‌سطحی بلوغ فناورانه شامل بازنمایی، همزمان‌سازی، شناختی، سناریویی و حکمرانی توسعه یافت. نتایج نشان دادند که ادبیات از مدل‌های ایستا به سامانه‌های پویا، پیش‌بینانه و سناریومحور حرکت کرده است.دستاورد اصلی پژوهش، جایگزینی رویکرد فهرست‌محور فناوری‌ها با رویکردی رابطه‌محور است که می‌تواند مبنایی برای ارزیابی پروژه‌ها، اولویت‌بندی سرمایه‌گذاری و هدایت پژوهش‌های آینده باشد. این چارچوب، علاوه بر آشکارسازی شکاف میان بلوغ فنی و نهادی، مسیر گذار از نمایش دیجیتال شهر به زیرساختی یادگیرنده، پاسخگو و ارزش‌آفرین را ترسیم می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| همزاد دیجیتال شهری؛ فناوری‌های نوظهور؛ علم‌سنجی؛ معماری لایه‌ای؛ چارچوب فناورانه بلوغ | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||