| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شماره‌ها | 927 |
| تعداد مقالات | 8,341 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,745,408 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,080,986 |
واکاوی روابط چین و عربستان سعودی در دوره بعد از بهار عربی: الزام ها و بنیان های ارتقای روابط در پرتو اقتصاد سیاسی سرمایه گذاری خارجی | ||
| پژوهشنامه نظم‌های منطقه‌ای آسیا | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 15 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/jaros.2026.57015.1090 | ||
| نویسندگان | ||
| شادی خالدیان* 1؛ ابراهیم عباسی2 | ||
| 1حقوق و علوم سیاسی ، علوم سیاسی و روابط بین‌الملل ، دانشگاه شیراز ، شیراز ، ایران | ||
| 2علوم سیاسی، حقوق و علوم سیاسی، شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| چین و عربستان سعودی پس از تحولات موسوم به بهار عربی، در پرتو تغییرات ژئوپلیتیکی خاورمیانه و دگرگونی‌های ساختاری نظام بین‌الملل، روابط خود را از همکاری‌های سنتی مبتنی بر تجارت انرژی به شراکتی راهبردی و چندبعدی گسترش داده‌اند. در این میان، تبیین بنیان‌ها و الزام‌های این تحول و نقش سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در تعمیق مناسبات دو کشور، به یکی از موضوعات مهم اقتصاد سیاسی بین‌الملل تبدیل شده است. ازاین‌رو، هدف این پژوهش واکاوی الزام‌ها و بنیان‌های ارتقای روابط چین و عربستان سعودی در دوره پس از بهار عربی با تأکید بر اقتصاد سیاسی سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی است. پرسش اصلی پژوهش آن است که چه الزام‌ها و بنیان‌هایی موجب تعمیق روابط دو کشور شده و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی چه نقشی در این فرایند ایفا کرده است؟ بر این اساس، فرضیه پژوهش بیان می‌کند که ارتقای روابط چین و عربستان سعودی حاصل هم‌افزایی الزامات ساختاری نظام بین‌الملل و نیازهای ملی دو کشور است و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی به‌عنوان ابزاری راهبردی، این همگرایی را به همکاری‌های پایدار اقتصادی، فناورانه و سیاسی تبدیل کرده است. این پژوهش با روش ترکیبی (کیفی ـ کمی) و رویکرد توصیفی- تحلیلی و همچنین با بهره‌گیری از چارچوب نظری رئالیسم ساختاری و با اتکا به داده‌های کتابخانه‌ای، اسناد رسمی، گزارش‌های معتبر بین‌المللی و آمارهای رسمی انجام شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که هم‌پوشانی برنامه «چشم‌انداز ۲۰۳۰» عربستان سعودی و ابتکار «کمربند و راه» چین، مهم‌ترین بستر توسعه همکاری‌های دوجانبه بوده و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی، فراتر از یک ابزار اقتصادی، به سازوکاری برای تقویت امنیت انرژی، توسعه زیرساخت‌ها، انتقال فناوری، تنوع‌بخشی به شرکای راهبردی و ارتقای جایگاه منطقه‌ای و بین‌المللی دو کشور تبدیل شده است؛ ازاین‌رو، تعمیق روابط چین و عربستان سعودی را باید برآیند تعامل متقابل الزامات ساختاری نظام بین‌الملل، نیازهای ملی و اقتصاد سیاسی سرمایه‌گذاری خارجی دانست. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اقتصاد سیاسی؛ چین؛ رئالیسم ساختاری؛ سرمایه گذاری خارجی؛ عربستان سعودی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||