| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شماره‌ها | 926 |
| تعداد مقالات | 8,330 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,706,174 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,057,648 |
مرگ به مثابه ابژة آلوده؛ خوانش اشعار فریدون مشیری با رویکرد ژولیا کریستوا | ||
| شعر پژوهی(بوستان ادب) | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 12 مهر 1405 اصل مقاله (330.54 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/jba.2026.53480.4655 | ||
| نویسنده | ||
| حسین جودوی* | ||
| زبان و ادبیات فارسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش به تحلیل بازنمایی مرگ در اشعار فریدون مشیری با تکیه بر نظریة «آلوده‌انگاری» ژولیا کریستوا می-پردازد. هدف اصلی، کشف چگونگی بازنمایی مرگ به‌مثابه یک «ابژة آلوده» در شعر مشیری و تحلیل مکانیزم‌های دفاعی و زیبایی‌شناختی مورد استفادة شاعر برای مواجهه با اضطراب وجودی ناشی از آن است. روش تحقیق، تحلیل محتوای کیفی اشعار برگزیدة مشیری با محوریت مضامین مرگ، در چارچوب مفهومی نظریة کریستوا است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد مرگ در اشعار مشیری به طرز بارزی ویژگی‌های ابژة آلودة کریستوایی را داراست: ۱) مرگ هم‌زمان به عنوان تهدیدی هولناک و راه رهایی تصویر می‌شود. ۲) مرگ، مرزهای بدن، هویت، حیات/ممات و درون/بیرون را نقض می‌کند. ۳) مرگ به حضوری آشنا و جدایی‌ناپذیر در روان شاعر تبدیل می-شود. مشیری برای مواجهه با اضطراب مرگ، از مکانیزم‌های دفاعی نمادین و زیبایی‌شناختی بهره می‌برد: زیباسازی مرگ، خلق مناسک تخیلی و بازگشت به امر نشانه‌ای. مآلاً به دست می‌آید که نظریة آلوده‌انگاری کریستوا، ابزاری قدرتمند برای گشودن لایه‌های روانشناختی، وجودی و زیبایی‌شناختی عمیقِ مواجهة فریدون مشیری با مرگ است و نشان می‌دهد شعر او چگونه با نقاب زدن امر هراس‌انگیز در پوشش نماد و زیبایی، امکان زیستن با اضطراب مرگ را فراهم می‌آورد. این خوانش، گامی نو در درک اشعار مشیری و ظرفیت‌های نظریة کریستوا در نقد ادبیات فارسی محسوب می‌شود. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| ژولیا کریستوا؛ ابژة آلوده؛ مرگ؛ ادبیات معاصر؛ فریدون مشیری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1 |
||