| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شماره‌ها | 926 |
| تعداد مقالات | 8,326 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,697,496 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,052,749 |
مسئولیت دولت در قبال ارتقای انسانی در ایران، اتحادیه اروپا و ایالات متحده | ||
| مطالعات حقوقی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 11 مهر 1405 | ||
| نوع مقاله: مقالات انگلیسی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/jls.2026.56746.5589 | ||
| نویسنده | ||
| مهدی مرادی برلیان* | ||
| استادیار، گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، مازندران، بابلسر، ایران | ||
| چکیده | ||
| ارتقای انسانی از مسئله‌ای فرضی و آینده‌نگر به موضوعی واقعی در حقوق عمومی تبدیل شده است. فناوری‌هایی مانند ویرایش ژن پیکری، رابط مغز و رایانه و تحریک غیرتهاجمی مغز می‌توانند برای تقویت اشخاص سالم، ایجاد تغییرات وراثتی، افزایش نابرابری و بهره‌برداری از داده‌های ژنتیکی و عصبی به کار روند. این مقاله با رویکرد تطبیقی ـ کارکردی، قواعد الزام‌آور، رهنمودهای اداری و شیوه‌های جبران خسارت را در ایران، اتحادیه اروپا و ایالات متحده تا ۵ مرداد ۱۴۰۵ بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد برخلاف دو برداشت رایج، نه در اروپا ممنوعیتی مطلق درباره ارتقای انسانی وجود دارد و نه در ایالات متحده ویرایش ژن به انتخاب آزاد و نامحدود افراد واگذار شده است. در ایران، اصول مربوط به کرامت انسانی، امنیت شخصی، سلامت، برابری و جبران خسارت، ظرفیت حمایت حقوقی دارند؛ بااین‌حال، مقررات موجود پراکنده و نامتناسب با خطرهای این حوزه‌اند. مقاله الگویی چرخه‌محور پیشنهاد می‌کند که قانون‌گذاری شفاف، مجوزدهی مبتنی بر خطر، نظارت اخلاقی مستقل، رضایت آگاهانه تقویت‌شده، حمایت از داده‌های ژنتیکی و عصبی، پایش بلندمدت، دسترسی عادلانه و جبران مؤثر را به هم پیوند می‌دهد. مسئولیت دولت فقط پس از وقوع زیان مطرح نمی‌شود؛ کوتاهی در ایجاد یا اجرای سازوکارهای متناسب با خطرهای قابل پیش‌بینی و برگشت‌ناپذیر می‌تواند منشأ مسئولیت باشد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| مسئولیت دولت؛ ارتقای انسانی؛ ویرایش ژن؛ نوروتکنولوژی؛ حقوق عمومی تطبیقی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2 |
||