| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شمارهها | 917 |
| تعداد مقالات | 8,230 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,274,419 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 13,750,833 |
نقدی بر تسری مشمولین بند «2» ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری به مراجع دارای صلاحیت تشخیصی | ||
| مطالعات حقوقی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 30 خرداد 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/jls.2026.54579.5398 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد امین ابریشمی راد1؛ حسین آینه نگینی* 2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق دانشگاه سمنان | ||
| 2استادیار حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| بند «2» ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری، رسیدگی به اعتراضات و شکایات از آراء و تصمیمات قطعی هیأتهای رسیدگی به تخلفات اداری و کمیسیونهایی مانند کمیسیونهای مالیاتی، هیأت حل اختلاف کارگر و کارفرما را در صلاحیت شعب دیوان عدالت اداری دانسته بود. فارغ از ابهاماتی که همواره در زمینه تعیین ملاکها و مصادیق مراجع شبهقضایی مشمول این بند وجود داشته، با الحاق تبصرههای «2» و «3» به ماده 3 قانون دیوان در سال 1402 و به ویژه صدور رأی وحدت رویه شماره ۱۴۰۴۳۱۳۹۰۰۰۱۰۳۶۱۸۴ مورخ 31/4/1404 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، مراجع دارای صلاحیت تشخیصی به مشمولین بند «2» ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری افزوده شد. این پژوهش در قالبی توصیفی - تحلیلی ضمن تبیین ملاک و مصادیق مراجع شبهقضایی مشمول بند مزبور، تلاش کرده به این سؤال پاسخ دهد که شمول بند «2» ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری علاوه بر مراجع شبهقضایی، به مراجع دارای صلاحیت تشخیصی تا چه میزان با مبانی حقوقی و قانونی منطبق است؟ یافتههای این پژوهش ضمن شناسایی ملاک و مصادیق مراجع شبهقضایی مشمول بند «2» ماده 10 قانون دیوان، تسری این بند به مراجعی غیر از مراجع شبهقضایی به ویژه کمیسیونها و هیأتهای دارای صلاحیت تشخیصی را واجد اشکالات متعددی دانسته که بعضاً به حق دادخواهی موضوع اصل 34 قانون اساسی و نظام دادرسی اداری لطمه وارد خواهد کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مشمولین بند «2» ماده 10 قانون دیوان؛ خوانده در دیوان عدالت اداری؛ مراجع شبهقضایی؛ مراجع دارای صلاحیت تشخیصی؛ صلاحیت شعب دیوان عدالت اداری | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 70 |
||