بازن، مارسل، کریستیان برومبرژه، اصغر عسکری خانقاه و اصغرکریمی (1365). گیلان و آذربایجان شرقی، نقشهها و اسناد مردمشناختی، ترجمۀ مظفر امین فرشچیان. تهران: توس.
جهانگیری، نادر (1352). بررسی تعداد، توزیع و گسترش گویشهای رایج در استان مازندران. پایاننامۀ کارشناسی ارشد. تهران: دانشگاه تهران.
حسندوست، محمد (1395). فرهنگ ریشهشناختی زبان فارسی. تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
رنجبر، محمود و رقیه رادمرد (1382). بررسی و توصیف گویش گالشی. رشت: گیلکان.
صادقی، علیاشرف (1380). «تحول خوشۀ صامت آغازی»، مسائل تاریخی زبان فارسی (مجموعۀ مقالات). تهران: انتشارات سخن.
صفری، ابراهیم (1395). «توصیف و تحلیل فرایندهای واجی گویش گالشی: رویکرد بهینگی»، جستارهای زبانی، 2 (30)، 143-163.
کرد زعفرانلو کامبوزیا، عالیه (1385). واجشناسی رویکردهای قاعده بنیاد. تهران: انتشارات سمت.
کیا، صادق (1390). واژهنامۀ شصت و هفت گویش ایرانی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
مدرسی قوامی، گلناز. (1394). فرهنگ توصیفی آواشناسی و واجشناسی. تهران: انتشارات علمی.
ملایی پاشایی، سیفاله (1401). «گالشی یا گُداری؟ یک مطالعۀ موردی»، زبانشناسی و گویشهای ایرانی، شماره 11، 157- 168.
شکری، گیتی (1385). گویش رامسر. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
Borjian, H. and M. Borjian. (2008). “The Last Galesh Herdsman: Ethno-linguistic materials from South Caspian rainforests”, Iranian Studies, 14 (3), 365-401.
Labov, W. (1972). Sociolinguistic Patterns. Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
Shokri, G., C. Jahani, and H. Barani. (2013). “When Tradition Meets Modernity: Five Life Stories from the Galesh Community in Ziarat, Golestan, Iran”, Studia Iranica Upsaliensia, 21, Acta Universitatis Upsaliensis. ISSN 1100-326X; urn:nbn:se:uu:diva.