- تمجید، علیرضا. (1396). فناوری واقعیت مجازی، کاربردها و الزامات حقوقی آن. مطالعات ارتباطات و فناوری‌های نوین. 4-5.
- خلیقی، نینا. پورجعفر، محمدرضا. (1401). بررسی نظری مفهوم دلپذیری در مقیاس مطالعات فضای شهری با کمک روش تحلیل محتوا (نمونۀ منتخب: مطالعات بازۀ زمانی ۲۰۲۰تا۱۹۹۸). دانش شهرسازی 6(1)، صص 138-120.
- شفتو، هنری. (1400). طراحی فضاهای شهری تعاملی ایجاد فضاهای عمومی مؤثر، ترجمه: علی وزیری، تهران: طحان‌گستر.
- طهماسبی، ارسلان.، علیزاده، هوشمند.، و اصلانی، پرویز. (۱۳۹۷). مطالعۀ مؤلفه‌های شکل‌دهندۀ کیفیت معنایی‌ادراکی محیط، مورد مطالعاتی: محلۀ قطارچیان سنندج. معماری و شهرسازی آرمان‌شهر، ۲۵، ۱۱۱-۱۲۴.
- فقیه‌الاسلام، مرضیه و کشمیری، هادی. (1399). ارزیابی عوامل مؤثر بر ادراک محیط در فضاهای فرهنگی (مطالعۀ مورد: سازمان اسناد و کتابخانۀ ملی شیراز). معماری و شهرسازی پایدار، 8(2), 200-187.
- فلاح، شهرناز و فلاح، شهرزاد. (1394). فرایند ادراک محیط براساس نظریۀ قابلیت‌های محیطی. دستاوردهای نوین در عمران، معماری، محیط‌زیست و مدیریت شهری، ۴.
- کوکبی،لیلا. برمایه ور، بهنود. (1399). سایبرپارک‌ها: رابطی میان مردم، کاری‌ها و فناوری، انتشارات جهاد دانشگاهی.
- محمدی، محمود، عظیمی، مریم، مقدم، حامد، و رفیعیان، مجتبی. (1391). فضاهای عمومی شهری، تحقق تعاملات اجتماعی در بافت‌های تاریخی (نمونۀ موردی: شهرقدیم لار). مرمت و معماری ایران (مرمت آثار و بافت‌های تاریخی فرهنگی)، 2(4)، 15-28.
- مهندسین مشاور معمار و شهرساز سراوند. (1384). تهیۀ الگوی توسعه و طرح تفصیلی منطقه. نهاد مشترک مسئول تهیۀ طرح‌های جامع و تفصیلی شهر تهران، وزارت مسکن و شهرسازی ـ شهرداری تهران، تهران.
- کوکبی، لیلا و برمایه بر، بهبود. (1400). ارزیابی کاربرد فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات توسط ذی‌اثران در راستای ایجاد سایبرپارک‌های تخصصی در محیط درون شهری، مطالعات ساختار و کارکرد شهری، دوره هشتم، شماره 28، صص 194-163.
- Alavi, H. S., Churchill, E. F., Wiberg, M., Lalanne, D., Dalsgaard, P., Fatah Gen Schieck, A., & Rogers, Y. (2019). Introduction to human-building interaction (HBI): Interfacing HCI with architecture and urban design. ACM Transactions on Computer-Human Interaction, 26(2), Article 6.
- Bouchlaghem, D., & Kim, J. I. (2022). Virtual reality in the built environment. In B. Wang et al. (Eds.), The digital transformation of the built environment. Springer, Cham.
- Choi, J. H., & Blevis, E. (2010). HCI & sustainable food culture: A design framework for engagement. In Proceedings of NordiCHI 2010 (pp. 112–121).
- Çolpa, Z. M., Şenbil, E. Y., & Çelik, A. (2016). Convivial urban spaces: The case of Sakarya Street, Ankara (Turkey). In Proceedings of the 7th International Conference on Urban Planning and Spatial Development (pp. 1284–1288).
- Di Mascio, D., Clarke, R., & others. (2016). Urban HCI: (Re)adapting the city together. In Proceedings of the 2016 CHI Conference on Human Factors in Computing Systems.
- Faghiholeslam, M., & Kashmiri, H. (2020). Evaluation of factors affecting environmental perception in cultural spaces (Case study: National Library and Archives Organization of Shiraz). Sustainable Architecture and Urban Design, 8(2), 187–200. [in persian].
- Fallah, S., & Fallah, S. (2015). The process of environmental perception based on the theory of environmental affordances. New Achievements in Civil Engineering, Architecture, Environment, and Urban Management, 4.
- Ganji, F., & Rishbeth, C. (2020). Conviviality by design: The socio-spatial qualities of spaces of intercultural urban encounters. Urban Design International, 25(3), 215–234.
- Gehl, J. (2013). Cities for people. Island Press.
- Hasenfratz, D., Saukh, O., Sturzenegger, S., & Thiele, L. (2015). Participatory air pollution monitoring using smartphones. Mobile Sensing, 1–5.
- Hosseini, A., & Kowkabi, L. (2023). Measuring the Soundscape Quality in Urban Spaces: A Case Study of Historic Urban Area. Sustainability, 15(5), 4255. https://doi.org/10.3390/su15054255
- Khalighi, N., & Pourjafar, M. R. (2022). A theoretical investigation of the concept of pleasantness at the scale of urban space studies using content analysis (Selected studies: 1998–2020). Danesh-e Shahrsaazi (Urban Knowledge), 6(1), 120–138. [in persian].
- Kim, J., & Kim, S. (2019). Finding the optimal D/H ratio for an enclosed urban square: Testing an urban design principle using immersive virtual reality simulation techniques. International Journal of Environmental Research and Public Health.
- Kowkabi, L., & Barmayehvar, B. (2020). Cyberparks: An interface between people, activities, and technology. Tehran: Academic Center for Education, Culture and Research (ACECR) Press. [in persian].
- Kowkabi, L., & Barmayehvar, B. (2021). Evaluating the application of information and communication technologies by stakeholders toward the creation of specialized cyberparks in inner-city environments. Urban Structure and Function Studies, 8(28), 163–194. [in persian].
- Llobera, J., & Charbonnier, C. (2022). Physics-based character animation for virtual reality.
- Mohammadi, M., Azimi, M., Moghaddam, H., & Rafieian, M. (2012). Urban public spaces and the realization of social interactions in historical contexts (Case study: Old city of Lar). Iranian Journal of Restoration and Architecture (Restoration of Historical and Cultural Heritage), 2(4), 15–28. [in persian].
- Pham, V. H., Wagenfeld, M., & Bernhaupt, R. (2025). Virtual reality for urban walkability assessment. arXiv preprint arXiv:2504.14580.
- Portman, M., et al. (2024). Evaluating a new framework for the participatory co-design of urban spaces using virtual reality. Cities, 123, 103561.
- Rodriguez, M. B., & Simon, M. (2015). Conceptualizing conviviality in urban landscapes. Athens Journal of Architecture, 1(4), 311–326.
- Saravand Architects and Urban Planners Consulting Engineers. (2005). Preparation of the development framework and detailed plan of the district. Joint Organization for Preparation of Comprehensive and Detailed Plans of Tehran, Ministry of Housing and Urban Development & Tehran Municipality, Tehran. [in persian].
- Shaftoe, H. (2021). Convivial urban spaces: Creating effective public places (A. Vaziri, Trans.). Tehran: Tahan Gostar. [in persian].
- Shedid, M., & Hefnawy, N. (2021). An approach to convivial urban spaces: A comparison between users’ and experts’ perception of convivial urban spaces. Journal of Engineering and Applied Science, 68, 18.
- Song, D. (2023). Two-dimensional animation film vision innovation based on VR technology and Markov chain model. Soft Computing, 27, Article 8751.
- Tahmasebi, A., Alizadeh, H., & Aslani, P. (2018). A study of the components shaping the semantic–perceptual quality of the environment: Case study of Ghatarechian Neighborhood, Sanandaj. Armanshahr Architecture & Urban Development, 25, 111–124. [in persian].
- Tamjid, A. (2018). Virtual reality technology: Applications and its legal requirements. Journal of Communication Studies and New Technologies, 4–5. [in persian].
- ir
- Valverde, R. (2011). Principles of human-computer interaction design. Concordia University.
- Wang, X., & Dawood, N. (2023). Virtual reality for urban walkability assessment. arXiv preprint arXiv:2504.14580.
- Yan, Y., Li, D., Qin, K., Kong, Y., Wu, X., & Liu, Q. (2024). Sustainable urbanism and architectural design: An interdisciplinary exploration. SHS Web of Conferences, 192, 01015.
|
