| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شماره‌ها | 934 |
| تعداد مقالات | 8,383 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,982,169 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 14,371,525 |
مؤلفه‌های تصویرپردازی غزل شاعران مهاجر سبک هندی (بر اساس غزلیات طالب‌آملی) | ||
| شعر پژوهی(بوستان ادب) | ||
| مقاله 6، دوره 18، شماره 1 - شماره پیاپی 67، خرداد 1405، صفحه 97-114 اصل مقاله (1.25 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/jba.2025.52973.4645 | ||
| نویسندگان | ||
| روح اله هاشمی* 1؛ محمدعلی محمودی2؛ عبدالعلی اویسی کهخا3 | ||
| 1دانشجوی دوره دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی. دانشگاه سیستان و بلوچستان. زاهدان. ایران | ||
| 2استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. | ||
| 3دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| طالب‌آملی (994- احتمالاً 1034-1036 هـ. ق) یکی از بزرگ‌ترین و پرکارترین شاعران سبک هندی است که بیش از هزار و ششصد غزل سروده است. مکان اولیه و ثانویه‌ای که طالب در آن زیسته؛ یعنی آمل و شبه قاره هند، تأثیر قابل‌توجهی بر تخیل این شاعر داشته، به حدی که شیوه‌ی خیال‌پردازی اولیه‌ی شعری او را متحول‌کرده و شیوه‌ای متفاوت در مضمون‌پردازی و سبک شاعری وی پدید‌آورده که حوزه‌ی چهارگانه‌ی نشانه، سبک، زبان و مضامین شعری او را دگرگون‌نموده‌است. در این پژوهش، به روش توصیفی ـ تحلیلی غزلیات طالب‌آملی از منظرهای چهارگانه‌ی تصویرپردازی (شامل نشانه، سبک، زبان و مضمون)، در حوزه‌ی شیوه‌ی خیال‌پردازی ثانویه‌ی او، به روش توصیفی- تحلیلی بررسی‌شده‌است. حاصل‌کار نشان‌می‌دهد که غزل عاشقانه‌ی طالب‌آملی در غربت، دارای ویژگی تغییر کانون توجه از معشوق به عاشق در غزل، واقع‌گرایی در پرداخت تصاویر به جای تقدس‌گرایی در وصف، ژرفانمایی در انسان‌گرایی (تشخیص)، کاربرد نشانگان تاریکی و غم به‌جای شادمانی و روشنی، در نتیجه‌ی محوریت‌یافتن انزوا و گوشه‌گیری است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| طالب‌آملی؛ سبک هندی؛ ادبیات مهاجرت؛ تصویرپردازی | ||
|
سایر فایل های مرتبط با مقاله
|
||
| مراجع | ||
|
اسداللهی، خدابخش. (1399). «بررسی فراهنجارهای اشتقاقی در اشعار طالب آملی». پژوهش‌های دستور و بلاغی، دوره‌ی 10، شماره‌ی 18، صص 41-61. https://Doi.org/ 10.22091/jls.2021.6366.1293
بلخاری، حسن. (1391). تأثیر مهاجرت نگارگران ایرانی به هند در آثار آنها: بررسی موردی میرسیدعلی و میرعبدالصمد. مندرج در کتاب مجموعه مقالات مهاجرت در ادبیات و هنر، به کوشش شیده احمدزاده، تهران: سخن.
https://Doi.org/10.30480/vaa.2009.608
بشارت، محمدعلی؛ فرهادی، مهران؛ گیلانی، بیژن. (1385). «بررسی رابطه‌ی سبک‌های دلبستگی و احساس غربت». روانشناسی دانشگاه تبریز، سال 1، شماره‌ی 2و3، صص 23-47. https://sid.ir/paper/120405/fa.
زبردست، صفدر. (1400). تصویر و ایماژ در سبک سپاهانی (بررسی و تحلیل دیوان اشعار طالب آملی، کلیم کاشانی و بیدل دهلوی). تهران: روزاندیش.
حسین‌پورآلاشتی، حسین. (1390). «عوامل ابهام معنایی در شعر طالب آملی». پژوهشنامه ادبیات تعلیمی، دوره‌ی 3، شماره‌ی 9، صص 93-108.
ژیژک، اسلاوی. (۱۳۹۰). لکان به روایت ژیژک. ترجمه‌ی فتاح محمدی، زنجان: هزاره سوم.
سجادی، علی‌محمد. (1380). مدخلی بر تحول موضوعی غزل در ادب فارسی. تهران: دانشگاه شهید بهشتی تهران.
سجودی، فرزان. (1393). نشانه‌شناسی کاربردی. تهران: علم.
شفیعی‌کدکنی، محمدرضا. (1389). ادوار شعر فارسی. تهران: سخن.
ــــــــــــــــــــــــ. (1391). صور خیال در شعر فارسی. تهران: آگه.
شمیسا، سیروس. (1374). سبک‌شناسی شعر. تهران: میترا.
صفا، ذبیح‌اله. (1382). تاریخ ادبیات ایران. ج4، خلاصه‌ی جلد پنجم، تلخیص محمد ترابی، تهران: فردوس.
صفوی، کورش. (1383). از زبان‌شناسی به ادبیات. ج2، تهران: سوره‌ی مهر.
طالب‌آملی، محمد. (1403). دیوان اشعار. به اهتمام و تحشیه‌ی طاهری شهاب، تهران: سنایی.
طهماسبی، فرهاد. (1395). جامعه‌شناسی غزل فارسی. تهران: علمی ـ فرهنگی.
عباسی، علی. (1390). ساختارهای نظام تخیل از منظر ژیلبر دوران. تهران: علمی ـ فرهنگی.
عباسی، سکینه؛ هاشمی، روح‌اله. (1394). «شکل‌گیری نهضت پیش‌رمانتیسم ادبی در شکل فارسی با تکیه بر مثنوی ناظر و منظور وحشی بافقی». شعر پژوهی دانشگاه شیراز، سال 7، شماره‌ی 1، پیاپی 23، صص 123-146.
https://Doi.org/10.22099/jba.2015.2518
غفاری، مجید؛ بساک‌نژاد، سودابه. (1386). «اثر انتقال‌دهنده‌ی عصبی سروتونین بر برخی ویژگی‌های شخصیتی». مجموعه مقالات همایش سمپوزیوم نوروپسیکولوژی ایران، دوره‌ی سوم، صص 344-348.
https://sid.ir/paper/820370/fa.
فتوحی رودمعجنی، محمود. (1389). نقد ادبی در سبک هندی. تهران: سخن.
ــــــــــــــــــــــــــ. (1390). بلاغت تصویر. تهران: سخن.
فرای، نورتروپ. (1377). تحلیل نقد. ترجمه‌ی صالح حسینی، تهران: نیلوفر.
کافی، غلامرضا. (1392). «بررسی گونه‌های فخر در دیوان طالب آملی». شعر پژوهی (بوستان ادب)، سال 5، شماره‌ی 2، پیاپی16، صص 103-130. https://www.ensani.ir/fa/article/322278
گلی‌زاده، پروین؛ ابراهیمی، مختار؛ گورویی، رضا. (1399). «بررسی ساختار ترکیبات اشتقاقی در شعر طالب‌آملی از دیدگاه سبک‌شناسی زبانی». متن‌شناسی ادب فارسی، دوره‌ی 12، شماره‌ی 2، صص 81-94.
https://Doi.org/10.22108/rpll.2019.114700.1423
محیط طباطبایی، محمد. (۱۳۵۵). «اصلاح چند اشتباه در ترجمه‌ی احوال طالب‌آملی». گوهر، شماره‌ی 1، ص ۱۸.
مدرسی، یحیی. (1393). زبان مهاجرت. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
منصوری، پیمان؛ قافله‌باشی، اسماعیل. (1398). «بررسی هنجارگریزی واژگانی و معنایی در غزلیات طالب آملی». پژوهش‌های ادبی، دوره‌ی 16، شماره‌ی 63، صص 149-186.
https://lire.modares.ac.ir/article_23483_cb9233ed32223e52344649be4f3d1147.pdf
منیر لاهوری، ابوالبرکات؛ آرزو، سراج‌الدین علی بن حسام الدین. (1356). کارنامه ـ سراج منیر. تصحیح محمداکرم اکرام، اسلام‌آباد: مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان.
موللی، کرامت. (1392). مبانی روانکاوی لکان. تهران: نی.
ولک، رنه؛ وارن، آستین. (1382). نظریه‌ی ادبیات. ترجمه‌ی ضیاء موحد و پرویز مهاجر، تهران: نیلوفر.
ولک. رنه. (1389). تاریخ نقد جدید. ج 1، ترجمه‌ی سعید ارباب شیرانی، تهران: نیلوفر.
همدانی، امید. (1398). نظریه‌ی ادبی، ادبیات و مسأله شناخت. تهران: صدای معاصر.
Shihata, Ahmed. (2018). “Comparison Study of Toxicity Kohl and Black Stone Hair Dye”. Jornal of Environment and Analytical Toxicology, No 8:1, pp1-3. DOI: 4172/216/-0525.1000539.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 493 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 323 |
||
