آقاگلزاده، فردوس؛ غیاثیان، مریم. (1386). «رویکردهای غالب در تحلیل گفتمان انتقادی». زبان و زبانشناسی، شمارهی 5، صص 39-54.https://ensani.ir/file/download/article/20160718145943-10064-43
آقاگلزاده، فردوس. (1394). تحلیل گفتمان انتقادی. تهران: علمی-فرهنگی.
___________. (1399). فرهنگ توصیفی تحلیل گفتمان و کاربردشناسی. تهران: علمی.
احدی، محمدرضا. (1395). «وندایک، زبان و نظریهی گفتمان انتقادی». کنگره بین المللی زبان و ادبیات، دانشگاه تربت حیدریه، صص1- 19.https://civilica.com/doc/582169
احمدی، محمد. (۱۳۹۶)، «ماهیت نقد رتوریکی و اهمیت آن در مطالعات ادبی». بلاغت کاربردی و نقد بلاغی، دورهی 2، شمارهی 3، صص ۷۳- ۸۷..
https://prl.journals.pnu.ac.ir/article_5483_839305ca54b362db5de2f7e9d82a4e3e
اعظمیخویرد، حسن؛ عرب یوسفآبادی، عبدالباسط. (1399)، «تحلیل اجتماعی-شناختی گفتمان نقایض جریر و اخطل براساس رویکرد وندایک»، ادب عربی، دورهی 12، شمارهی 2، صص 110-132. https://jalit.ut.ac.ir/article_73518.html
بنیطالبی، امین؛ فروزنده، مسعود. (1396). «بررسی انواع تکرار و کارکردهای آن در ویس و رامین».
فنون ادبی. دورهی 9، شمارهی 3، صص 27- 42.
DOI: 10.22108/liar.2017.93955
جرجانی، عبدالقاهر. (1383). دلائل الاعجاز فی القرآن. ترجمه و تلخیص محمد رادمنش، تهران: شاهنامهپژوهی.
رجایی، محمدخلیل. (1392). معالمالبلاغه در علم معانی، بیان و بدیع. شیراز: دانشگاه شیراز.
زرینکوب، عبدالحسین. (1389). باکاروان حله. تهران: علمی.
سجودی، فرزان. (1387). نشانهشناسی کاربردی. تهران: علم.
شهری، بهمن. (1390). بررسی رابطهی میان ایدئولوژی و استعاره با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی. مشهد: دانشگاه فردوسی.
علیپور، مصطفی. (1387). ساختار شعر امروز. تهران: فردوس.
علیزادهخیاط، ناصر؛ روحیکیاسر، اعظم. (1399). «جنبههای بلاغی عنصر نحوی «ندا» در اشعار اخوان ثالث».
مطالعات زبانی بلاغی، دورهی 21، شمارهی 11، صص 275-300.
Doi:10.22075/jlrs.2019.16279.1346
فاضلی، محمد.(1380). «پژوهشی تجربی دربارهی ایدئولوژی و کنترل فرهنگ». کتاب ماه علوم اجتماعی، شمارهی 51، 52، 54 و 58. https://www.noormags.ir/view/fa/magazine/number/3869
فتحاللهی، ابراهیم؛ ابراهیم، کاملی. (1394). «فرایند اقناع در قرآن کریم».
تحقیقات علوم قرآن و حدیث، شمارهی 25، صص 75-99.
DOI: 10.22051/tqh.2015.948
متحدین، ژاله. (1354). «تکرار، ارزش صوتی و بلاغی آن». مجلهی دانشکده ادبیات و علوم انسانی مشهد، دورهی 11، شمارهی 3، صص 483-530. https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/736730
متولی، کاظم. (1384). افکار عمومی و شیوههای اقناع. تهران: بهجت.
منتظرقائم، مهدی؛ محمدحسن، یادگاری. (1395). «ارائهی مدل مفهومی- نظری خوانش رتوریک انتقادی».
جامعه، فرهنگ رسانه، شمارهی 18، صص 9-20.
Doi: 20.1001.1.38552322.1395.5.18.1.5
نصراللهی، یدالله؛ عباسزادهی مبارکی، بهزاد. (1401). «تحلیل گفتمان قدرت در مثنویهای عطار». پژوهشنامه عرفان، دورهی 14، شمارهی 27، صص251-274. https://erfanmag.ir/article-1-1259-fa.html
وندایک، تئونای. (1382). مطالعاتی در تحلیل گفتمان: از دستور متن تا گفتمانکاوی، ترجمهی گروه مترجمان پیروز ایزدی و دیگران، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
___________. (1394). ایدئولوژی و گفتمان: درآمدی چندرشتهای. ترجمهی محسن نوبخت، تهران: سیاهرود.
___________. (1400). جامعه و گفتمان. ترجمهی طاهر اصغرپور، تهران: نگاه معاصر.
یارمحمدی، لطفالله. (1395). تجزیه و تحلیل مقابلهای گفتمانشناختی زبان فارسی و انگلیسی در چارچوب زبانشناسی انتقادی. تهران: هرمس.
یوسفی، غلامحسین. (1345). «نامه اهل خراسان». یغما، (5)19. 305- 309. https://ensani.ir/fa/article/279761