احمدپناهی سمنانی، محمد. (1376). «ادب رسمی و ادب عامیانه». شعر، (21)، 20-25.
https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/200701/
انجویشیرازی، سیدابوالقاسم. (1371). گذری و نظری در فرهنگ مردم. تهران: اسپرک.
اوسالیوان، ایمر. (1398). ادبیات تطبیقی کودکان. ترجمهی مریم جلالی و محبوبه فرهنگی، تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.
بلوچ، بشیر احمد. (1987). پهکین اشرفی. کویته (پاکستان): بلوچستان.
بهار، مهرداد. (1398). از اسطوره تا تاریخ. تهران: چشمه.
بیهقی، حسینعلی. (1365). پژوهش و بررسی فرهنگ عامهی ایران. مشهد: آستان قدس رضوی.
پولادی، کمال. (1378). بنیادهای ادبیات کودک. تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.
جهاندیده، عبدالغفور. (1396). فرهنگ بلوچیفارسی. تهران: معین
ـــــــــــــــــــ (1399). وزن و قافیه شعر بلوچی. تهران: معین.
ـــــــــــــــــــ (1402). «ساختار و مضامین لیلو (لالایی)های بلوچی». فرهنگ و ادبیات عامه، 11 (52)، 97-130.
جعفریقنواتی، محمد. (1400). درآمدی بر فولکلور ایران. تهران: جامی.
خلعتبری لیماکی، مصطفی. (1387). آب، باورها و آیینهای مربوط به آن در فرهنگ عامه. تهران: مرکز تحقیقات صدا و سیما.
دهخدا، علیاکبر. (1386). امثال و حکم. ج2، تهران: امیرکبیر.
ذوالفقاری، حسن. (1401). زبان و ادبیات عامّهی ایران. تهران: سمت.
رحماندوست، مصطفی. (1368). ادبیات کودکان و نوجوانان. تهران: شرکت چاپ و نشر درسی ایران.
رضائی، مهدی؛ حسینی، اسماء. (1403). «بررسی جادو، اوراد و اشعار در آیینهای درمانی استان بوشهر براساس دیدگاه جمیز فریزر». فرهنگ و ادبیات عامه، 12 (55)، 39-72. http://dx.doi.org/10.48311/cfl.12.55.3
سپاهی، محمداکبر؛ میربلوچزایی، اسحاق. (1392). مثلهای بلوچ. زاهدان: تفتان.
شفیعیکدکنی، محمدرضا. (1391). رستاخیز کلمات. تهران: سخن.
صفا، ذبیحالله. (1391). تاریخ ادبیات در ایران. ج 2، تهران: فردوس.
طیبعثمان، محمد. (1371). راهنمای گرآوری سنتهای شفاهی. ترجمهی عطاءالله رهبر، تهران: آناهیتا.
فاضلی، نعمتالله؛ هاشمیمقدم، امیر. (1393). بررسی متون طنزآمیز عامیانه ایرانی. تهران: علم.
معین، محمد. (1388). فرهنگ فارسی. تهران: امیرکبیر.
هدایت، صادق. (1378). فرهنگ عامیانهی مردم ایران. گردآورنده جهانگیر هدایت، تهران: چشمه.
Dames, M.Longworth.(1988). Popular poetry of the baloches. Quetta: Bauchi Academy.