جعل رایانه‌ای در نظام حقوقی ایران با تأکید بر شرط قابلیت استناد داده

منابع

احسان پور، سیدرضا؛ امی، احمد (1401). جرائم «فناوری جعل عمیق» از منظر فقه و حقوق کیفری، فقه جزای تطبیقی، 2(4) 2-9.. Doi: 10.22034/jccj.2022.368844.1124

 امیریان فارسانی، امین؛ محمد حسینی، حجت (1398). حقوق جزای اختصاصی رایانه‌ای، تهران: قانون یار.

بابایی، جواد (۱۴۰۱). جرائم رایانه‌ای و آیین دادرسی حاکم بر آن. تهران: قوه قضائیه.

 بارانی، محمد (1400). جعل و تزویر در قانون و رویه قضایی ایران، تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضائیه.

ترکی، غلام عباس (1389). بررسی مصادیقی از جعل رایانه‌ای، مجله دادرسی، 83، 32-35.

دل‌خون اصل، رامین، گلدوزیان، ایرج و کلانتری، کیومرث (۱۴۰۱). مطالعه تطبیقی ارزش اثباتی ادله الکترونیکی در فرآیند دادرسی کیفری در نظام حقوقی ایران و فرانسه. فصلنامه مطالعات حقوقی فضای مجازی، 1(4)، ۱۶–۳۲.

رباطی، مهسا؛ محسنی، سعید؛ قبولی درافشان، سید محمدمهدی (1396). عدم قابلیت استناد بطلان در شرکت‌های تجاری. مطالعات حقوقی، 9(4)، 109–130. DOI: 10.22099/jls.2018.24736.2322

روح‌بخش، فرزاد؛ حیدری، سیروس؛ رضایی، علی؛ مبین، حجت (1401). دادخواست الکترونیکی: ماهیت و چالش‌های ناشی از ثبت آن. مطالعات حقوقی، 14(2)، 129–173.DOI: 10.22099/jls.2021.38758.4129

السان، مصطفی؛ منوچهری، محمدرضا (1397). ارزیابی اصالت ادله الکترونیکی و ارزش اثباتی آن‌ها. مطالعات حقوقی، 10(2)، 29-52.‎ doi: 10.22099/jls.2018.28058.2765

ساورایی، پرویز (1393). تحلیل حقوقی سند الکترونیک، تحقیقات حقوقی، 65، 83-107.

ساورایی، پرویز (1400). تحلیل حقوقی جنبه‌های ثبوتی و اثباتی انتساب داده پیام در قانون تجارت الکترونیک ایران. تحقیقات حقوقی، 93، 169-191. Doi: 10.29252/jlr.2021.220345.1828

شمس، عبدالله (1401). ادله اثبات دعوا، تهران: دراک.

شیری ورنامخواستی، عباس (۱۴۰۱). دیپ فیک یا همانندسازی صوتی یا تصویری غیرواقعی در حقوق کیفری، تحقیقات حقوقی، ۹۹ (ویژه‌نامه حقوق و فناوری)، ۱۴۳-۱۶۸. Doi: 10.52547/jlr.2023.230618.2451

صالحی، محمد خلیل، قلاتی ایمان (1397)، گستره و ویژگی‌های داده‌های مجعول رایانه‌ای در حقوق ایران، پژوهشنامه حقوق کیفری، 17، 161-185. Doi:  10.22124/jol.2018.6728.1283

العارضی، فرقد عبود (2012). جریمة التزویر الالکترونی-دراسة مقارنة. مجلة الکوفة للعلوم القانونیة والسیاسیة, 1(13).‎

عالی‌پور، حسن (1400). حقوق کیفری فناوری اطلاعات، تهران: خرسندی.

عزیزی، امیرمهدی (1398). حقوق کیفری جرائم رایانه‌ای، تهران: مجد.

غفوری پور کرمانی، ارسلان (1391). مطالعه تطبیقی جعل رایانه‌ای در حقوق کیفری ایران و کنوانسیون جرائم تبادل اطلاعات با جعل سنتی، به راهنمایی حسن پوربافرانی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه اصفهان، دانشکده اقتصاد و علوم اداری.

فرشاسعید، پرویز؛ جلالی، محمود؛ گودرزی، مهناز (1400). ضرورت تدوین کنوانسیون بین‌المللی حملات سایبری. مطالعات حقوقی، 13(1)، 205–230. Doi: 10.22099/jls.2021.33031.3370

قناد، فاطمه (1390). جعل در بستر فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات. آموزه‌های حقوق کیفری، دوره جدید(2)، 63-88.

کریمی، محسن (۱۳۹۱). جمع‌آوری و استناد پذیری ادله الکترونیکی در حقوق کیفری ایران، به راهنمایی حسنعلی مؤذن‌زادگان، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه علامه طباطبائی، دانشکده علوم سیاسی.

گرایلی، محمدباقر (1389). بررسی جعل و تخریب و اخلال رایانه‌ای. آموزه‌های حقوق کیفری، 14، 159-188.

محمد نسل، غلامرضا (1392). حقوق جزای اختصاصی جرائم رایانه‌ای، تهران: میزان.

محمدی فردویی، عطا اله (1397). بررسی جزایی عناصر بزه جعل رایانه‌ای در حقوق ایران. قانون یار، 2(8)، 459-476.

مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی (1400). اظهارنظر کارشناسی درباره لایحه جرائم رایانه‌ای. https://sid.ir/paper/803792/fa

مظاهری، رسول؛ ناظم، علیرضا (1387). ارزش اثباتی داده پیام و امضای الکترونیکی. نامه مفید، 70، 39-58.

منصورآبادی، عباس؛ فتحی، محمدجواد (1390). موضوع جعل و تزویر، تحقیقات حقوقی، 14(53)، 147-182.

مؤذن زادگان، حسنعلی؛ سلیمان دهکردی، الهام؛ یوشی، مهشید (1394). حفظ صحت و استناد پذیری ادله الکترونیک با استفاده از بیومتریک و رمزنگاری، پژوهش حقوق کیفری، 12، 69- 98. Doi:https://doi.org/10.22054/jclr.2015.1782

مؤذن زادگان، حسن علی؛ شایگان، محمد رسول (1388). استناد پذیری و تحصیل ادله الکترونیکی در حقوق کیفری ایران. دیدگاه‌های حقوق قضائی، 48، 77-102.

میرمحمد صادقی، حسین (1402). جرائم علیه مصالح عمومی کشور، تهران: میزان.

 

References

Al-Ardi, F. (2012). The Crime of Electronic Forgery – A Comparative Study. Al-Kufa Journal of Legal and Political Sciences, 1(13). [In Arabic].

Alipour, H. (2021). Criminal Law of Information Technology, Tehran: Khorsandi. [In Persian].

Amirian Farsani, A; Hosseini, H. (2019). Specialized Computer Criminal Law, Tehran: Ghanoun Yar. [In Persian].

Azizi, A. M. (2019). Criminal Law of Cyber Crimes, Tehran: Majd. [In Persian].

Babaei, J. (2022). Computer Crimes and the Governing Procedure. Tehran: Judiciary. [In Persian].

Barani, M. (2021). Forgery and Falsification in Iranian Law and Judicial Practice, Tehran: Judiciary Press and Publications Center. [In Persian].

Delkhoon Asl, R., Goldouzian, I., & Kalantari, K. (2023). A comparative study of the probative value of electronic evidence in criminal proceedings in the legal system of Iran and France. Quarterly Journal of Cyberspace Legal Studies, 1(4), 16–32. [In Persian]. Doi: https://doi.org/10.30495/cyberlaw.2023.698991

Ehsanpour, SR; Ommi, A. (2022). Deepfakes Crimes from the Perspective of Jurisprudence and Criminal Law. Comparative Criminal Jurisprudence, 2(4), 2–9. [In Persian]. Doi: 10.22034/jccj.2022.368844.1124

Elsan, M; Manouchehri, M (2018). Evaluation of the Authenticity of Electronic Evidence and Their Probative Value. Legal Studies, 10(2), 29-52. [In Persian]. Doi: 10.22099/jls.2018.28058.2765

Farshasaeed, P.; Jalali, M.; Goudarzi, M. (2021). The Necessity of Drafting an International Convention on Cyber Attacks. Legal Studies, 13(1), 205–230. [In Persian]. Doi: 10.22099/jls.2021.33031.3370

Gerayeli, Mohammad Baqer (2010). A Study on Computer Forgery, Destruction, and Disruption. Criminal Law Teachings, 14, 159-188. [In Persian].

Ghafoori Pour Kermani, A. (2012). A Comparative Study of Computer Forgery in Iranian Criminal Law and the Convention on Cybercrime Compared to Traditional Forgery. M.A. Thesis, University of Isfahan, Faculty of Economics and Administrative Sciences. [In Persian].

Ghanad, F. (2011). Forgery in the Context of Information and Communication Technologies. New Series of Criminal Law Teachings, (2), 63-88. [In Persian].

Harrell, E. (2019). Victims of identity theft, 2016: Bulletin.

Harrell, E. (2019). Victims of identity theft, 2016: Bulletin.

Islamic Parliament Research Center (2021). Expert Opinion on the Draft Bill on Cyber Crimes. https://sid.ir/paper/803792/fa [In Persian].

Karimi, M. (2012). Collection and Admissibility of Electronic Evidence in Iran’s Criminal Law. M.A. Thesis, Allameh Tabataba’i University, Faculty of Political Science. [In Persian].

Mansour Abadi, A.; Fathi, M. J. (2011). The Subject of Forgery and Falsification. Legal Research, 14(53), 147-182. [In Persian].

Mazaheri, R.; Nazem, A. (2009). Probative Value of Data Messages and Electronic Signatures. Nameh Mofid, 70, 39-58. [In Persian].

Mir Mohammad Sadeghi, H. (2023). Crimes against the country's public interests. Tehran: Mizan. [In Persian].

Moazenzadegan, H. A.; Shayegan, M. R. (2009). Admissibility and Collection of Electronic Evidence in Iranian Criminal Law. Legal Judicial Views, 48, 77-102. [In Persian].

Moazenzadegan, H. A.; Soleyman Dehkordi, E.; Youshi, M. (2015). Preserving the Integrity and Admissibility of Electronic Evidence Using Biometrics and Cryptography. Criminal Law Research, 12, 69–98. [In Persian].  Doi:https://doi.org/10.22054/jclr.2015.1782

Mohammad Nasl, G. (2013). Specialized Criminal Law of Cyber Crimes, Tehran: Mizan. [In Persian].

Mohammadi Ferdouei, A. (2018). Criminal Analysis of the Elements of Computer Forgery in Iranian Law. Ghanoun Yar, 2(8), 459-476. [In Persian].

Robati, M.; Mohseni, S.; Ghabouli Dorafshan, S. M. (2018). Non-Attributability of Invalidity in Commercial Companies. Legal Studies, 9(4), 109–130. [In Persian]. Doi: 10.22099/jls.2018.24736.2322

Rouhbakhsh, F.; Heydari, S.; Rezaei, A.; Mobin, H. (2022). Electronic Petition: Nature and Challenges Arising from Its Registration. Legal Studies, 14(2), 129–173. [In Persian]. doi: 10.22099/jls.2021.38758.4129

Sadiku, M. N. O., Musa, S. M., & Nelatury, S. R. (2017). Digital forgery. International Journal of Advances in Scientific Research and Engineering, 3(4).‏

Sadiku, M. N. O., Musa, S. M., & Nelatury, S. R. (2017). Digital forgery. International Journal of Advances in Scientific Research and Engineering, 3(4).

Salehi, M. K.; Qalaati, I. (2018). Scope and Characteristics of Computer-Forged Data in Iranian Law, Criminal Law Research Journal, 17, 161-185. [In Persian]. Doi:  10.22124/jol.2018.6728.1283

Salmond, J. W. (1907). Jurisprudence, or, the theory of the law. Stevens and Haynes.

Salmond, J. W. (1907). Jurisprudence, or, the theory of the law. Stevens and Haynes.

Savarai, P. (2014). Legal Analysis of Electronic Documents, Legal Research, 65, 83-107. [In Persian].

Savarai, P. (2021). Legal Analysis of Evidentiary and Probative Aspects of Data Message Attribution in Iran’s Electronic Commerce Law. Legal Research, 93, 169-191. [In Persian]. Doi: 10.29252/jlr.2021.220345.1828

Shams, A. (2023). Evidence in Lawsuits, Tehran: Derak. [In Persian].

Shiri, A. (2022). Deepfake or Unreal Audio or Video simulation in Criminal Law. Legal Research, 99 (Special Issue on Law and Technology), 143-168. [In Persian]. doi: 10.52547/jlr.2023.230618.2451

Torki, G. (2010). Examination of Instances of Computer Forgery, Dadresi Journal, 83, 32-35. [In Persian].

Turner, J. C. (2013). Kenny's outlines of criminal law. Cambridge University Press.