ابراهیمی، ملا؛ زهرا فاضلی. (1402). «الرمز وأبعاده الدلالیّة فی روایات محمود شقیر للأطفال». دراسات فی اللغه العربیه و آدابها، شمارهی 38، صص 189-210. https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2165138
احمدی، بابک. (۱۳۷۰). ساختار و تأویل متن: نشانهشناسی و ساختارگرایی. ج1، تهران: مرکز.
اسکولز، رابرت. (1393). درآمدی بر ساختارگرایی در ادبیات. ترجمهی فرزانه طاهری، تهران: آگاه.
اشرفی، بتول و همکاران. (1394). «خویشکاریهای موجود در داستانهای قرآن بر مبنای دیدگاه پراپ». پژوهشهای ادبی- قرآنی، سال 3، شمارهی 4، صص 26-55. https://paq.araku.ac.ir/article_29331.html
اکبریقارخون، مهدی. (1392). بررسی موردی داستانهای «الحاجز، مهنهالدیک و الملوک الصغار. پایاننامهی کارشناسی ارشد دانشگاه ابوعلی سینا: همدان
السَّلحوت، جمیل. (2011). موسوعة أبحاث ودراسات فی الأدب الفلسطینی الحدیث. ج3، أم الفحم: مجمع القاسمی للغة العربیة.
پراپ، ولادیمیر. (۱۳۶۸ الف). ریختشناسی قصههای پریان. ترجمهی فریدون بدرهای، تهران: طوس.
ــــــــــــــ. (۱۳۶۸ ب). ریختشناسی قصه. ترجمهی مدیا کاشیگر، تهران: میخک.
جزینی، محمدجواد. (1394). ریختشناسی داستانهای مینی مالیستی. تهران: ثالث.
جلالیپور، بهرام. (۱۳۷۹). «ریختشناسی قصه جنگ مازندران براساس روش پراپ». هنر پاییز، شمارهی ۴۵، صص 32- 53. https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/625146
شفیعیکدکنی، محمدرضا. (۱۳۹۱). رستاخیزِ کلمات: درسگفتارهایی دربارهی نظریهی ادبی صورتگرایان روس. تهران: سخن.
شقیر، محمود. (1986). الحاجز: مجموعة قصصیة للأطفال. عمان: دار الکرمل.
شکریپینوندی، قنبر. (1358). قصههای مادربزرگ1. ج1، قم: زمزمه زندگی.
شکری، یدالله. (1395). «بررسی ریختشناسانهی داستان شغاد از شاهنامه بر اساس نظریهی پراپ». زبان و ادب فارسی، شمارههای 26 و 27، سال 8، صص 217-240. https://journals.iau.ir/article_538035.html
طاهری، فرزانه. (1379). درآمدی بر ساختارگرایی در ادبیات. تهران: نقش جهان.
عباسی، نرگس. (1401). ریختشناسی چهارده اثر داستانی در حوزهی ادبیات کودک و نوجوان. پایاننامهی کارشناسی ارشد دانشگاه اراک.