گفتن ناگفتنی‌ها مشکل است(بررسی ناگفته های مولوی در مثنوی معنوی)

احمدی، بابک. (1378). ساختار و تاویل متن. تهران: مرکز.

انوشه، حسن. (1381). فرهنگ‌نامه ادبی فارسی. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

برکو، ری و دیگران. (1382). مدیریت ارتباطات. ترجمه‌ی سیدمحمد اعرابی و داود ایزدی، تهران: دفتر نشر پژوهش‌های فرهنگی.

پورنامداریان، تقی. (1380). در سایه آفتاب. تهران: سخن.

جعفری، محمدتقی. (1376). عوامل جذابیت در سخنان جلال‌الدین محمد مولوی. تبریز: دانشگاه تبریز.

چناری، عبدالامیر. (1377). متناقض‌نمایی در شعر فارسی. تهران: فرزان.

رشیدپور، ابراهیم. (1348). وسایل ارتباط جمعی و رشد ملی. تهران: موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی.

زرین‌کوب، عبدالحسین. (1372). سرّ نی. تهران: علمی.

ساروخانی، باقر. (1384). جامعه‌شناسی ارتباطات. تهران: اطلاعات.

علوی­مقدم، مهیار. (1381). نظریه‌های نقد ادبی معاصر. تهران: سمت.

فالر، راجر و یاکوبسن، رومن. (1369). زبان‌شناسی و نقد ادبی. تهران: نشر نی.

فروزانفر، بدیع‌الزمان. (1367). شرح مثنوی شریف (سه جلد در یک مجلد). تهران: زوار.

معتمدنژاد، کاظم. (1355). وسایل ارتباط جمعی. تهران: دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی.

مولوی، جلال‌الدین. (1384). مثنوی معنوی. توضیح و تحلیل محمد استعلامی، تهران: سخن.

نبی­لو، علی­رضا. (1387). «بررسی دیدگاه­های زبانی و ادبی سنایی در چهارچوب نظریه‌ی یاکوبسن». فصلنامه‌ی پژوهش‌های ادبی، سال6، شماره‌ی 22، صص155-177.

نبی­لو، علی­رضا. (1389). «بررسی دیدگاه­های زبانی و ادبی سنایی در چهارچوب نظریه‌ی یاکوبسن». فصلنامه‌ی پژوهش‌های ادبی، سال7، شماره‌ی 27، صص121-150.

همایی، جلال الدین. (1373). تفسیر مثنوی مولوی (داستان قلعه ذات‌الصور). تهران: هما.