پیکانی، از گویش‌های مرکزی ایران در جرقویۀ اصفهان

ابراهیمی فخاری، حمیده (1376). توصیف زبانشناختی گویش منطقۀ جرقویه، پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه اصفهان.

احمدی گیوی، حسن و حسن انوری (1378). دستور زبان فارسی 1، تهران: انتشارات فاطمی.

ابوالقاسمی، محسن (1375). دستور تاریخی زبان فارسی، تهران: سمت.

راستی، مریم (1396). فرایندهای واجی در گونۀ پیکانی، پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه اصفهان.

شفیعی نیک‌آبادی، علی (1376). گرکویه سرزمینی ناشناخته بر کران کویر، اصفهان: گلبن.

فتحی، شهلا، (1392). گویش میمه­ای، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

Borjian, H. (2013). “Jarquya, II. The dialect”, in Encyclopedia Iranica, vol. XIV, pp. 582-588.

Lecoq, P. (1989). “Le dialectes du centre de l’Iran”, in R. Schmitt (ed.) Compendium Linguarum Iranicarum, Wiesbaden, pp. 313-326.

Payne, J. (1998).“Ergative Construction”, in Encyclopedia Iranica, Vol. VIII, pp. 555-558.

Stilo, D. (2007). “Gazi Dialect”, in Encyclopædia Iranica, Vol. XIV, pp. 113-119.

Windfuhr, G. (1991). “Central Dialects”, Encyclopedia Iranica, vol. V, Fasc. 3, pp. 242-252.

Zhukovskij, V. A. (1922), Materlialy dlja izucenija persidskix narecij, Sankpeterburg, reprint Tehran 1976.