بررسی پیکرمندی در غزل‌های سعدی با تکیه بر نظریة هالیدی و حسن

آقاگل­زاده، فردوس و همکاران.(1390). «سبک­شناسی داستان براساس فعل: رویکرد نقش­گرا». سبک­شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)، سال4، شماره­ی1(پیاپی11)، صص 243-254. 

آلگونه­جونقانی، مسعود.(1395). «بررسی انسجام غیرساختاری در غزلی از حافظ». جستارهای زبانی، دوره­ی7، شماره­ی4، صص29-57.

اخلاقی، اکبر.(1377). تحلیل ساختاری منطق­الطیر عطار. اصفهان: فردا.

ایشانی، طاهره.(1393). «تحلیل مقایسه­ای عوامل انسجام متن در دو غزل حافظ و سعدی و تأثیر آن بر انسجاممتن». زبان­پژوهی دانشگاه الزهرا، سال8، شماره­ی10، صص9-35. 

پالمر. فرانک رابرت.(1381). نگاهی تازه به معناشناسی. ترجمه­ی کوروش صفوی، تهران: مرکز.

پورنامداریان، تقی؛ ایشانی، طاهره.(1389). «تحلیل انسجام و پیوستگی در غزلی از حافظ با رویکرد زبان­شناسی نقش­گرا». دانشکده­ی ادبیات و علوم انسانی دانشگاه خوارزمی، سال18، شماره­ی67، صص7-43. 

ترسک، رابرت­لارنس.(1380). مقدمات زبا­ن­شناسی. ترجمه­ی فریار اخلاقی، تهران: نی.

سعدی.(1381). کلیات سعدی. براساس تصحیح و طبع شادروان محمدعلی فروغی، به کوشش بهاءالدین خرمشاهی، تهران: دوستان.

شفیعی­کدکنی. محمدرضا.(1383). موسیقی شعر. تهران: آگاه.

صفوی، کوروش.(1383). درآمدی بر معنی شناسی. تهران: سوره­ی مهر.

عباسی، محمود و همکاران.(1395). «انسجام واژگانی در متن سوررئالیستی بوف کور بر پایه­ی نظریه­ی هالیدی و حسن». جستارهای زبانی، شماره­ی34، صص283-308. 

لطفی­پورساعدی، کاظم.(1371). «درآمدی به سخن­کاوی». زبان­شناسی، سال9، شماره­ی1، صص9-39. 

ــــــــــــــــــــــ.(1387). درآمدی به اصول و روش ترجمه. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.

موحد، ضیاء.(1378). سعدی. تهران: طرح نو.

مهاجر، مهران؛ نبوی، محمد.(1376). به سوی زبان­شناسی شعر، رهیافتی نقش گرا. تهران: مرکز.

نوروزی، حامد؛ غلامحسین­زاده، غلامحسین.(1388). «نقش عوامل ربط زمانی در انسجام». کاوش­نامه، سال10، شماره­ی19، صص97­-122.

یاحقی، محمد­جعفر؛ فلاحی، محمد­هادی.(1389). «انسجام متنی در غزلیات سعدی و بیدل دهلوی و مقایسه­ی ده غزل سعدی و ده غزل بیدل». نثرپژوهی ادب فارسی، شماره­ی24، صص327-346.