| تعداد نشریات | 24 |
| تعداد شمارهها | 916 |
| تعداد مقالات | 8,202 |
| تعداد مشاهده مقاله | 15,918,426 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 13,469,529 |
نقش تداعی در ساختیابی خلاقانهی حکایت شیخ احمد خضرویه و گریه کردن کودک حلوافروش | ||
| شعر پژوهی(بوستان ادب) | ||
| مقاله 1، دوره 12، شماره 1 - شماره پیاپی 43، خرداد 1399، صفحه 1-28 اصل مقاله (466.14 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22099/jba.2019.31688.3229 | ||
| نویسندگان | ||
| مهرداد اکبری گندمانی* 1؛ مهدی رضا کمالی بانیانی2 | ||
| 1استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه اراک. | ||
| 2پژوهشگر دوره پست دکتری دانشگاه اراک | ||
| چکیده | ||
| یکی از بارزترین و فعالترین ویژگیهای مؤثر بر شاعران در زمان سرودن شعر، مسئلة تداعی است. تداعی، فرایندی است که به صورت غیرارادی، در ذهن ظاهر میشود و میان خاطرات، تصاویر، درونمایهها و انباشتههای ذهنی، ارتباط برقرار می-کند. از آنجا که آفرینش هر اثر ادبی جدید، مستلزم تخطّی و خروج از هنجار متون نافذ پیشین و خوانش خلاقانة آثار گذشته است؛ لذا، عنصر تداعی در ساخت یا بازسازی آثار ادبی، بویژه در جهت رهایی از اضطراب تأثیر آثار پیشینیان، نقش بسیار چشمگیری را داراست و زمینههای ایجاد بدخوانی خلاق را فراهم میکند. با عنایت به این که، جریان سیال ذهن و عنصر تداعی، از عوامل موثر بر ذهن مولانا، در زمان به نظم درآوردن حکایات بوده است؛ ازینرو، در پژوهش پیش رو، حکایتی از مثنوی معنوی مورد بررسی قرار گرفته است. بر طبق پژوهشی که انجام شده است، مشاهده شد که عنصر تداعی در تغییر دادن اصل موضوع حکایت، خلق درونمایههای فرعی، ترسیم فضایی بیزمان و بیمکان، نکره ذکر شدن شخصیت اصلی، نزدیکی شاعر از زاویة دید درونی به دانای کل، چند بعدی شدن شخصیّت داستانی و ... تأثیرات عمدهای داشته است و با تغییر سطح جدید، نسبت به سطوح ماقبل، سبب تغییرات عمدهای در حکایت مولانا به نسبت حکایات مبدأ شده است. در این پژوهش، پس از آشنایی با عنصر تداعی، شاخصههای آن، شناخت نظریة بدخوانی خلاق و اضطراب تأثیر، چگونگی تأثیر تداعی بر روند بدخوانی خلاق مولانا در حکایت شیخ احمد خضرویه و کودک حلوا فروش، بررسی شده است. روش تحقیق، توصیفی تحلیلی بوده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بدخوانی خلاق؛ تداعی؛ عناصر داستانی؛ مثنوی معنوی | ||
| مراجع | ||
|
آتشسودا، محمدعلی.(1383). رؤیای بیداری. فسا: دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا. ابوالخیر، محمدبنمنور.(1378). اسرارالتوحید. تهران: امیر مستعان. اخوت، احمد.(1371). دستور زبان داستان. اصفهان: فردا. استالی، براس؛ اولیور، آلنبولاک.(1369). فرهنگ اندیشهی نو. ترجمهی کریم امامی، تهران: مازیار. اسکولز، رابرت.(1383). درآمدی بر ساختارگرایی در ادبیات. ترجمهی فرزانهی طاهری، تهران: آگه. ایدل، لئون.(1374). روانشناختی نو. ترجمهی ناهید سرور، تهران: شبآویز. بصیر، آذر.(1377). راهنمای فیلمساز جوان. تهران: امیرکبیر. بیات، حسین.(1387). داستاننویسی جریان سیال ذهن. تهران: علمی و فرهنگی. بینیاز، فتح الله.(1387). درآمدی بر داستاننویسی و روایتشناسی. تهران: افراز. پارسا، محمد.(1374). زمینهی روانشناسی. تهران: بعثت. پراین، لارنس.(1371). تأملی در باب داستان. ترجمهی محسن سلیمانی، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی. پورنامداریان، تقی.(1388). «تداعی و فنون ادبی». فنون ادبی، دانشگاه اصفهان، شمارهی1، صص1-12. تودوروف، تزوتان.(1377). منطق گفتگویی میخاییل باختین. ترجمهی داریوش کریمی، تهران: مرکز. توکلی، حمیدرضا.(1383). «تداعی، قصه و روایت مولانا». مطالعات و تحقیقات ادبی، سال1، شمارهی 3-4، صص9-37. جابریاردکانی، ناصر و همکاران.(1396). «بررسی تأویل و پیوند آن با تداعی معانی در معارف بهاء ولد». نثرپژوهی ادب فارسی، سال20، دورهی جدید، شمارهی 42، صص53-72. جوکار، نجف؛ جابری اردکانی، ناصر.(1388). «درآمدی بر پیوند قصهها و محور طولی ابیات مثنوی». پژوهشنامهی زبان و ادب فارسی(گوهر گویا)، سال3، شمارهی3، پیاپی11، صص21-40. چندلر، دانیال.(1394). مبانیِ نشانهشناسی. ترجمهی مهدی پارسا و زیرِ نظر فرزانِ سجودی، تهران: سورهی مهر. حسامپور، سعید.(1386). «تأثیر تداعی معانی بر ساختارهای داستانهای دفتر اول مثنوی». مجموعهی مقالات مولاناپژوهی، دفتر چهارم، به سعی غلامرضا اعوانی، تهران: موسسهی پژوهشی حکمت و فلسفهی میراث. حسینی، سیدحسن.(1388). مشت در نمای درشت؛ معانی و بیان در ادبیات و سینما. تهران: سروش. حیدرزادهیسردرود، حسن. (1389). بررسی تصرفات مولانا در حکایات صوفیه. پایاننامهی دکتری دانشگاه تربیتمدرس. داگلاس، استیون. (1384). نما به نما. ترجمهی محمد گُذرآبادی، تهران: بنیادِ سینمایی فارابی. ریمونکنان، شلموت.(1382). «مؤلفههای زمان در روایت». ترجمهی ابوالفضل حری، فصلنامهی هنر، شمارهی 53، صص 131-144. زرینکوب، عبدالحسین.(1366). بحر در کوزه. تهران: علمی. ـــــــــــــــــــــ .(1382). نقد ادبی. تهران: سخن. سعیدی، عباس؛ شکری، یدالله. (1396). «کارکرد عنصر گفتگو در تبیین و پرداخت عناصر داستانی و ساختار روایی داستان کوتاه گورکنهای صادق چوبک». پژوهشهای نقدِ ادبی و سبکشناسی، شمارهی 3، (پی در پی 29)، صص61-90. شفیعیکدکنی، محمدرضا.(1392). زبان شعر در نثر صوفیه. تهران: سخن. شمیسا، سیروس.(1376). بیان. تهران: فردوسی. ـــــــــــــــ .(1389). انواعِ ادبی. تهران: فردوسی. شیری، قهرمان.(1389). «تمثیل و تصویری نو از کارکردها و انواع آن». کاوشنامه، سال11، شمارهی 20، صص33-54. صحرایی، قاسم و همکاران.(1391). «عنصر گفتگو در تاریخ بیهقی». زبان و ادب فارسی، دانشگاه تبریز، شمارهی 22، صص47-75. صدقی، مهرداد و همکاران. (1389). «تغییرات زاویهی دید و همبستگی آن با دگرگونیهای هنرهای دیداری». هنرهای زیبا، شمارهی 4، صص5-14. صفوی، کوروش.(1383). زبانشناسی به ادبیات. ج2، تهران: سورهی مهر. کادن، جی.ای.(1380). فرهنگ ادبیات و نقد. ترجمهی کاظم فیروزمند، تهران: شادگان. کوپا، فاطمه.(1389). «بنمایههای نمادین و شگردهای روایی رمان ارمیا از سری داستانهای دفاع مقدس». ادبیات پایداری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، سال 2، شمارهی 3-4، صص497-503. لوئیس بری.(1383). پسامدرنیسم و ادبیات. ترجمهی حسین پاینده، تهران: روزنگار. مستور، مصطفی.(1379). مبانی داستان کوتاه. تهران: مرکز. مشفقی، آرش؛ علیزادهخیاط، ناصر.(1389). «جریان سیّال ذهن در داستانهای مصطفی مستور». پژوهش زبان و ادبیات فارسی، شمارهی17، صص 181-209. مولانا، جلالالدینمحمدبنمحمد.(1375). مثنویمعنوی(براساس نسخهی قونیه). ج2، به تصحیح عبدالکریم سروش، تهران: علمی و فرهنگی. مهدیپورعمرانی، روحالله.(1368). آموزش داستاننویسی. تهران: تیرگان. میرصادقی، جمال.(1376). عناصر داستانی. تهران: سخن. هجویری، علیبنعثمان.(1378). کشفالمحجوب. تصحیح محمود عابدی، تهران: سروش. یاکوبسن، رومن.(1380). قطبهای استعاره و مجاز. ترجمهی کوروش صفوی. تهران: حوزهی هنری. یونگ، کارلگوستاو.(1359). انسان و سمبولهایش. ترجمهی محمود سلطانیه، تهران: امیرکبیر. نوریس، کریستوفر.(1385). شالودهشکنی. ترجمهی پیامِ یزدانجو، تهران: مرکز. Bloom, Harold. (1973). The anxiety of influence: A theory of poetry. Newyork and London: oxford university press.
chaplin, peter and Roger fowleR. (2006). the routledge dictionary of literary terms. London ad Newyork: routledge.
sauss are ,Ferdinand be .(1986).course de linguistique generale. Paris: payot
Philips, David. (2006). Quality of life; concept, policy and practice. London: Routledge.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,079 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 749 |
||