نزاع بر سر معنا در گفتمان شعر انقلاب

«از قلم در راه آزادی ملت استفاده کنید». (1357). گزارش دیدار اعضای کانون نویسندگان با امام خمینی، کیهان،‌ سه‌شنبه، یک اسفند، ص 3.

براهنی، رضا.(1358). ظل‌الله. تهران: امیرکبیر.

پورقمی، ناصر. (1359). «هنرمندان ایران و بن‌بست‌های کنونی، چه باید کرد؟». شورای نویسندگان و هنرمندان ایران، سال اول، شماره­ی 1، صص 12- 28.

حسین‌پورچافی، علی.(‌1384). جریان‌های شعری معاصر فارسی؛ از کودتا 1332 تا انقلاب 1357. تهران: امیرکبیر.

حسینی،‌ حسن.(‌1386).  هم‌صدا با حلق اسماعیل.  تهران: سوره­ی مهر.

خویی، اسماعیل.(۱۳۴۹).  بر بام گردباد. تهران: رز.

ـــــــــــــــ.(1359). «آمیزگان تخمه­ی چنگیز و دودمان ابوجهل».  اندیشه­ی آزاد، دوره­ی جدید، سال 1‌، شماره­ی 4، ص33.

روزبه، ‌محمدرضا.(1393). «شاعران انقلاب اسلامی و نقد فرهنگ غربی». ادبیات انقلاب اسلامی، دوره­ی 1، ‌شماره­ی 1، صص76-95.

«روشنفکران و انقلاب». (1358). کتاب جمعه، سال 1، شماره­ی5، هشتم شهریور، صص2-14

زرقانی، مهدی.(1394). چشم‌انداز شعر معاصر ایران؛ جریان‌شناسی شعر ایران در قرن بیستم. تهران: ثالث.

زندیان، ماندانا.(1392). بازخوانی ده شب. هامبورگ: بنیاد داریوش همایون برای مطالعات مشروطه‌خواهی.

سلطان‌پور، سعید.(۱۳۴۷). صدای میرا. تهران : روز.

______________.(۱۳۵۶). از کشتارگاه. بی‌جا، بی‌نا.

سلطانی،‌ علی‌اصغر.(1381). قدرت،‌گفتمان و زبان؛ ساز و کارهای قدرت در جمهوری اسلامی. تهران: نی.

شاملو، ‌احمد.(1381). مجموعه آثار؛ دفتر یکم: شعرها. تهران: زمانه و نگاه.

شفیعی‌کدکنی، محمدرضا. (۱۳۷۶) آیینه‌ای برای صداها (هفت دفتر شعر: زمزمه‌ها، شبخوانی، از زبان برگ، درکوچه‌باغهای نیشابور، مثل درخت در شب باران، از بودن و سرودن، بوی جوی مولیان). تهران: سخن.

شمس­لنگرودی، محمدتقی.(1377). تاریخ تحلیلی شعر نو. تهران: مرکز.

صفارزاده، طاهره. (‌۱۳۳۶) «سفر پنجم». تهران: رواق.

ضیایی، حسام؛ صفایی­سنگری، علی.(1396). «بررسی جامعه‌شناختی شعر انقلاب اسلامی حدفاصل سال‌های 1357- 1359 هجری شمسی». جامعه‌شناسی هنر و ادبیات،‌ دوره‌ی 9، شماره­ی 1، صص 159-182.

ضیمران، ‌محمد.(‌1390). میشل فوکو: دانش و قدرت. تهران: هرمس.

طاهری،‌ قدرت‌الله.(1393). بانگ در بانگ؛ طبقه‌بندی، نقد و تحلیل جریان‌های شعری معاصر ایران از 1357 تا 1380. تهران: علمی.

فرکلاف، نورمن.(1389). تحلیل انتقادی گفتمان. گروه مترجمان، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دفتر مطالعات و توسعه رسانه‌ها.

قیصری، علی.(1373). «نقد ادب ایدئولوژیک».  ایران­نامه، سال 12، شماره­ی 2، بنیاد مطالعات ایران؛ نیویورک، صص 233-258.

ــــــــــــ (1393) «روشنفکران ایران در قرن بیستم؛ از مشروطیت تا پایان سلطنت»، ترجمه‌ی محمد دهقانی، تهران: هرمس

کسرایی، سیاوش. (۱۳۵۷) «از قرق تا خروسخوان». تهران: مازیار.

ــــــــــــــــ (1380). به سرخی آتش به طعم دود. تهران: کتاب نادر.

کوش‌آبادی، جعفر. (۱۳۴۸) «برخیز کوچک‌خان». تهران: نیل

گلسرخی،‌ خسرو. (1377) بیشه‌ی بیدار؛ از مجموعه شعرها و مقاله‌ها. به کوشش مجید روشنگر، تهران: مروارید

لاکلاو، ارنستو؛ موف، شانتال.( ۱۳۹۳) «هژمونی و استراتژی سوسیالیستی: به سوی سیاست دموکراتیک رادیکال»، ترجمه‌ی محمد رضایی، تهران: ثالث

متین،‌ غلامحسین.(1361). «چهار نامه پیرامون شعر و هنر امروز ایران».شورای نویسندگان و هنرمندان ایران، ‌دفتر 6،‌ صص 10-22.

معلم­دامغانی، علی.(1360). رجعت سرخ ستاره. تهران: حوزه­ی اندیشه و هنر اسلامی.

موسوی­گرمارودی، علی.(۱۳۴۹). عبور. تهران: رز.

______________، (نویسنده و گوینده). (1356). «شعرخوانی در شب‌های شعر انستیتو گوته». نوار صوتی، شب پنجم، بیست‌ودو مهرماه.

______________.(۱۳۵۷). سرود رگبار. تهران: رواق.

______________.(۱۳۵۸). در فصل مردن سرخ. تهران : راه امام.

میرزازاده، نعمت. (۱۳۴۹) «سحوری». تهران: رز

میلز، سارا.(1393). گفتمان. ترجمه­ی مؤسسه­ی خط ممتد اندیشه زیر نظر نرگس حسن‌لی، تهران: نشانه.

هراتی، سلمان. (1390). مجموعه کامل شعرهای سلمان هراتی. تهران: ‌دفتر شعر جوان.

یورگنسن، ماریان؛ فیلیپس، لوئیز.(1391). نظریه و روش در تحلیل گفتمان. ترجمه­ی هادی جلیلی، تهران: نی.