تحلیل طرحواره‌های قدرتی در غزلیّات شمس و پیوندآن باالگوی جهان‌بینی مولانا

قرآن کریم. (1374). ترجمه­ی عبدالمحمّدآیتی، تهران: سروش.

ابوالقاسمی، سیّده­مریم. (1383). اصطلاحات و مفاهیم عرفانی دیوان شمس. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

بارسلونا، آنتونیو. (1390). استعاره و مجاز با رویکردی شناختی. برگردان فرزان سجودی، لیلا صادقی و تینا امراللهی، تهران: نقش جهان.

بقلی­شیرازی، روزبهان. (1344). شرح شطحیّات. تصحیح هانری کربن، تهران: انستیتوی ایران و فرانسه.

بهرامی، غلامرضا. (1391). غم و شادی از نگاه مولانا. کارشناسی­ارشد، دانشگاه قم.

بهنام، مینا. (1389). «استعاره­ی­مفهومی نور در دیوان شمس». نقد ادبی، سال 3، شماره‌ی 10، صص91-114.

پورالخاص، شکرالله؛ آلیانی، رقیّه. (1397). «بررسی استعاره­های جهتی در غزلیّات شمس». متن­پژوهی ادبی، سال 22، شماره­ی 75، صص 207-228.

حسینی، ندا. (1393). بررسی مفهوم شمس در غزلیّات مولانا بر اساس رویکرد شناختی. پایان‌نامه‌ی کارشناسی­ارشد دانشگاه فردوسی مشهد.

راسخ­مهند، محمّد. (1393). درآمدی بر زبان­شناسی شناختی: نظریّه­ها و مفاهیم. تهران: سمت.

زرقانی، سیّدمهدی و همکاران. (1393). «تطوّر استعاره­ی عشق از سنایی تا مولانا». ادبیّات عرفانی دانشگاه الزّهرا، سال 6، شماره­ی 11، صص  43-79.

سجّادی، سیّد­جعفر. (1370). فرهنگ لغات و اصطلاحات عرفانی. تهران: طهوری.

شیمل، آن­ماری. (1375). شکوه شمس (سیری در آثار و افکار مولانا جلال­الدّین رومی). ترجمه­ی حسن لاهوتی، تهران: علمی و فرهنگی.

صارمی، سهیلا. (1373). مصطلحات عرفانی و مفاهیم برجسته در زبان عطّار. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

صفوی، کورش. (1392). درآمدی بر معنی­شناسی. تهران: سوره مهر.

عبدالکریمی، سپیده. (1393). فرهنگ توصیفی زبان­شناسی شناختی. تهران: علمی.

علّامی، ذوالفقار و کریمی، طاهره. (1395). «تحلیل شناختی استعاره­ی ­مفهومی جمال در مثنوی و دیوان شمس». زبان و ادبیّات فارسی، سال 24، شماره­ی80، صص137-159.

غنی، قاسم. (1366). تاریخ تصوّف در اسلام و تطوّرات و تحوّلات مختلفه­ی آن از صدر اسلام تا عصر حافظ. ج2، تهران: زوّار.

فتوحی­رودمعجنی، محمود. (1392). سبک­شناسی: نظریّه­ها، رویکردها و روش­ها.  تهران: سخن.

فروزانفر، بدیع­الزّمان. (1381). احادیث و قصص مثنوی. تهران: امیرکبیر.

کاسیرر، ارنست. (1378). فلسفه­ی صورت­های سمبلیک. ترجمه­ی یدالله موقن، ج2، تهران: هرمس.

کاشانی، عبدالرزّاق.(1376). اصطلاحات­الصّوفیّه. ترجمه­ی محمّدعلی مودودلاری و به کوشش گل­بابا سعیدی، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.

کریمی، طاهره؛ علّامی، ذوالفقار .(1392). «استعاره­های­مفهومی در دیوان شمس برمبنای کنش حسّی خوردن». نقد ادبی، سال 6، شماره­ی 24، صص 143-168.

کریمی، طاهره. (1394). «بررسی معناشناختی استعاره­های چندشبکه­ای مادر و طفل در دیوان شمس از نطفه­بستن تا فطام». نقد ادبی، سال 8، شماره­ی 30، صص 145-165.

کوچک­زاده، علی. (1394). بررسی تطبیقی استعاره در غزلیّات حافظ و مولوی از منظر معنی­شناسی­شناختی. کارشناسی­ارشد زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه پیام نور تهران.

لیکاف، جورج. (1395). قلمرو تازه­ی علوم شناختی: آنچه مقوله­ها درباره­ی ذهن فاش می­کنند. ترجمه­ی جهانشاه میرزابیگی، ج1، تهران: آگاه.

مباشری، محبوبه؛ کریمی، طاهره. (1394). «تحلیل شناختی تصویر آهو در دیوان شمس». پژوهش­های ادب عرفانی(گوهر گویا)، سال 9، شماره­ی 2، صص 25-50.

محرابی­کالی، منیره. (1393). بررسی و مقایسه­ی طرح­واره­های تصویری غزلیات سعدی و حافظ. پایان‌نامه‌ی دکتری دانشگاه مازندران.

محمّدیان، عبّاس. (1386). سیمای انسان در مثنوی مولوی. سبزوار: دانشگاه تربیت معلّم سبزوار.

مشتاق­مهر، رحمان. (1392). فرهنگ­نامه­ی رمزهای غزلیّات مولانا. تهران: خانه­ی کتاب.

مولوی، جلال­الدّین­محمّد. (1385). مثنوی معنوی. تصحیح رینولد نیکلسون، تهران: هرمس.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ.(1393). غزلیّات شمس تبریز. مقدّمه، گزینش وت فسیر: محمّدرضاشفیعی­کدکنی، دوجلد، تهران: سخن.