نقد و تحلیل تعاریف«حُسن طلب» همراه با دریافتی تازه از آن

آخسیکتی، اثیرالدین.(1337). دیوان. تصحیح رکن­الدّین همایون فرّخ، تهران:کتاب­فروشی رودکی.

ابن معتز، عبدالله.(1402ه.ق). البدیع. بیروت: دارالمیسره.

اصفهانی،جمال­الدین­­عبدالرزاق.(1362). دیوان. تصحیح ­حسن وحید دستگردی، تهران: سنایی.

امینی، عبدالحسین.(1372ق.). الغدیر. بیروت: دارالکتاب العربی.

انوری، اوحدالدّین.(1364). دیوان. به­اهتمام محمّدتقی مدرس­رضوی، تهران: علمی­ و فرهنگی.

بهار، محمّد تقی.(1386). سبک‌شناسی. تهران: زوّار.                                                

بیلقانی،مجیرالدین.(1358). دیوان. تصحیح محمّدآبادی، تبریز: دانشگاه تبریز.                        

تاج­الحلاوی، علی­بن­محمّد.(1341). دقائق الشّعر. تصحیح و حواشی ­سیّدکاظم­امّام، تهران: دانشگاه ­تهران.                               

حافظ شیرازی، شمس­الدین­محمّد.(1362).دیوان. به­اهتمام محمّد قزوینی و قاسم غنی، تهران: زوّار.        

خاقانی شروانی، افضل­الدّین بدیل.(1391). دیوان. به­ کوشش ضیاالدّین سجادی، تهران: زوّار.                

الخیّاط، جلال. (1970). التکسّب بالشّعر. بیروت: دارالآداب.                                                                

دهلوی، امیرخسرو.(1343).دیوان. به­کوشش م.درویش، تهران: جاویدان.                           

رادویانی، محمّد بن عمر.(1949). ترجمان البلاغه. تصحیح محمّد آتش، تهران:اساطیر.                      

راستگو، سید محمّد.(1376). هنر سخن­آرایی. کاشان: مرسل.                                          

رودکی، ابوعبدالله­جعفربن­محمد.(1382). دیوان. تصحیح سعید نفیسی، تهران: امیرکبیر.

زاکانی، نظام الدّین­عبیدالله.(1384). کلیّات. تصحیح پرویز اتابکی، تهران: زوّار.                           

زرین­کوب، عبدالحسین.(1383). از گذشته­ی ادبی ایران. تهران: سخن.                                 

ساوجی، سلمان.(1376). کلیّات. تصحیح عباسعلی وفایی. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.        

سعد سلمان، مسعود.(1364). دیوان اشعار. به ­اهتمام مهدی نوریان، اصفهان: کمال.              

سنایی، ابوالمجدمجدود بن­آدم.(1388). دیوان. به­اهتمام محمّدتقی مدرس­رضوی، تهران: سنایی. 

شمیسا، سیروس.(1381). نگاهی تازه به بدیع. تهران: فردوس.­                               

صادقیان، محمّدعلی.(1378). زیور سخن در بدیع  فارسی. یزد: دانشگاه یزد.                   

صالح مازندرانی، محمّدهادی.(1376). انوارالبلاغه. به­کوشش محمّدعلی غلامی­نژاد، تهران: قبله.   

ضیف، شوقی.(1364). العصر الجاهلی. ترجمه‌ی علیرضا ذکاوتی قراگزلو، تهران: امیرکبیر.   

عنصرالمعالی، کیکاوس­بن­اسکندر.(1352). قابوس­نامه. غلامحسین یوسفی، تهران:ترجمه و نشر.   

الفاخوری، حنّا.(1374). تاریخ ادبیات زبان عربی. ترجمه­­­­­­­­­­­­­­­ی عبدالمحمّد آیتی، تهران: توس.     

فاریابی، ظهیرالدین.(1381). دیوان. تصحیح امیرحسن­یزدگردی، به­اهتمام اصغر دادبه، تهران:قطره.

فریومدی،ابن یمین.(1344). دیوان. تصحیح حسینعلی باستانی­راد، تهران: کتابخانه سنایی.

فشارکی، محمّد.(1379). نقد بدیع. تهران: سازمان ­مطالعه ­و تدوین­ کتب ­علوم ­انسانی­دانشگاه‌ها (سمت).

القیروانی،ابی­علی­حسن­بن­رشیق.(1416). العمده. بیروت: دارالمکتبه الهلال.

کزازی، میرجلال­الدّین.(1389). زیبایی­شناسی سخن پارسی. تهران: مرکز.

محبّتی، مهدی.(1380). بدیع نو. تهران: سخن.

المدنی، صدرالدین­بن­معصوم.(1389ه.ق). انوار الربیع فی انواع البدیع. نجف اشرف: مطبعه­النّعمان.

معزّی نیشابوری، محمّدبن­عبدالملک.(1362). دیوان کامل. تصحیح ناصر هیری، تهران: مرزبان.

نشاط، سیدمحمّد.(1342). زیب سخن در بدیع فارسی. تهران: کتاب ایران.

نظامی­عروضی،احمدبن­عمر.(1385).چهارمقاله. تصحیح محمّد قزوینی و محمّد معین، تهران: جامی.

وحیدیان کامیار، تقی.(1379). بدیع از دیدگاه زیبایی­شناسی. تهران: دوستان.

وطواط، رشیدالدین.(1362). حدائق السّحر. تصحیح عباس­اقبال، تهران: کتابخانه سنایی ­و طهوری.

ـــــــــــــــــــ.(1339). دیوان. تصحیح سعید نفیسی، تهران: کتابفروشی بارانی.

هدایت، رضا قلی­خان.(1331ه.ق). مدارج البلاغه. شیراز: کتابفروشی معرفت.

همایی، جلاالدین.(1388). فنون بلاغت و صناعات ادبی. تهران: هما.