جریان شعر زبان در دهۀ هفتاد، با تأکید بر شعر رضا براهنی

آقامحمدی، تیمور. (1390). مرا با دریاهای مرده کاری نیست: زندگی و شعر هوشنگ ایرانی. تهران: ثالث.

احمدی، بابک. (1385). ساختار و تأویل متن. ، تهران: مرکز.

اکبریانی، محمدهاشم. (1381). «شاعر دهه‌ی شصت و هفتاد نتوانست، شاعر دهه‌ی هشتاد می­تواند». کارنامه، شماره‌ی 28، صص 42ـ46.

ایرانی، هوشنگ. (1393). جیغ بنفش: منتخب شعرهای هوشنگ ایرانی؛ گزینش و مقدمه: محمد آزرم، تهران: سرزمین اهورایی.

ایگلتون، تری. (1380). پیشدرآمدی بر نظریه‌ی ادبی (ویراست دوم). ترجمه­ی عباس مخبر، تهران: مرکز.

باباچاهی، علی. (1377). گزاره­های منفرد: بررسی انتقادی شعر امروز ایران. ج 1، تهران: نارنج.

ـــــــــــــ. (1378). «محورها و مشخّصه­های شعر پسانیمایی». کارنامه، شماره‌ی 4، صص 10ـ21.

بارت، رولان. (1368). نقد تفسیری. ترجمه‌ی محمدتقی غیاثی، تهران: بزرگمهر.

براهنی، رضا. (1374 الف). خطاب به پروانه­ها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم. تهران: مرکز.

ــــــــــــ (1374 ب). گزارش به نسل بی­سن فردا. تهران: مرکز.

ــــــــــــ (1378 الف). «چگونه پاره­ای از شعرهایم را گفتم» (قسمت اول). بایا، شماره‌ی 1 و 2، صص 12ـ 19.

ــــــــــــ (1378 ب). «چگونه پاره­ای از شعرهایم را گفتم» (قسمت دوم). بایا، شماره‌ی 3، صص 25ـ30.

ــــــــــــ (1380). بحران رهبری نقد ادبی و رساله‌ی حافظ. تهران: دریچه.

ــــــــــــ (1383). «نظریه‌ی زبانیت در شعر». کارنامه، شماره‌ی46 و47، صص13ـ16.

ــــــــــــ (1384). «اگر صادق باشیم با زخم می­میریم». بایا، ش 38، صص 77ـ90.

تسلیمی، علی. (1390). نقد ادبی: نظریه­های ادبی و کاربرد آن ها در ادبیات فارسی. تهران: کتاب آمه.

ــــــــــــ (1393). گزاره­هایی در ادبیات معاصر ایران (شعر). تهران: اختران.

حریری، ناصر. (1365). هنر و ادبیات امروز: گفت­وشنودی با احمد شاملو. به کوشش رضا براهنی، بابل: کتاب‌سرای بابل.

خواجات، بهزاد. (1381). منازعه در پیرهن. اهواز: رسش.

خوش­روان، هوشنگ. (1385). «برخورد نزدیک از نوع دیگر: پیش­درآمدی بر بحث انتقادی شعر زبان­پریش». گوهران، شماره‌ی13 و 14(ویژه­نامه/ ج2)، صص 358ـ366.

رعیت حسن­آبادی، علیرضا. (1394). «مانیفست و تلقی از آن در گفتمان شعر مدرن و پسامدرن فارسی». نقد ادبی. سال 8، شماره‌ی 31، صص 65ـ90.

روان­شید، م. (1379). با شاعران امروز (گفتگو با شاعران نسل نو). ج1، تهران: آرویج.

رویایی، یدالله. (1391). هلاک عقل به وقت اندیشیدن [ویرایش تازه]. تهران: نگاه.

ــــــــــــ. (1380). «شعر زبان یا بی­زبانی شعر». کارنامه، شماره­ی 20، تیرماه 1380، صص 71ـ73.

زرقانی، مهدی. (1391). چشم­انداز شعر معاصر ایران: جریان­شناسی شعر ایران در قرن بیستم. تهران: ثالث.

سلطانی، پیمان. (1378). «پلی­فونی در شعر براهنی». بایا، شماره‌ی 8 و 9، صص 103ـ 109.

صفوی، کورش. (1390). از زبان­شناسی به ادبیات. ج1 و 2، تهران: سوره‌ی مهر.

طاهری، قدرت­الله. (1384). «پست مدرنیسم و شعر معاصر ایران». پژوهش های ادبی، شماره‌ی 8، صص 29ـ50.

ـــــــــــــــــ (1393). بانگ در بانگ: طبقه­بندی، نقد و تحلیل جریان­های شعری معاصر ایران (از 1357 تا 1380). تهران: علمی.

عباسی زهان، مهدی و سجودی، فرزان. (1392). «تحلیل گرایش­های پست مدرن در متن «دف» براهنی». تفسیر و تحلیل متون زبان و ادبیات فارسی (دهخدا)، شماره‌ی 18، صص 195ـ216.

فرخ­فال، رضا. (1384). «شعری هست که می­آید... / تأملی دوباره بر تئوری زبانیت». بایا، شماره‌ی 37، صص 166ـ170.

قربانعلی، مهرنوش. (1382). چشم­انداز شعر معاصر ایران 1380ـ1301: در گفت­گو با منوچهر آتشی، م. آزاد، مسعود احمدی و ... . تهران: بازتاب­نگار.

مولوی، جلال­الدّین محمد. (1390). مثنوی معنوی. به تصحیح رینولد ا. نیکلسون، تهران: هرمس.

نامور مطلق، بهمن. (1387). «باختین، گفتگومندی و چندصدایی مطالعه‌ی پیشابینامتنیت باختینی». پژوهشنامه‌ی علوم انسانی، شماره‌ی 57، صص 397ـ413.