ویژگی‌های سبکی زبان نیما یوشیج در منظومه‌ قلعه‌ سقریم

آقاجانی، شمس. (۱۳۷۸). «محاوره در شعر امروز». نشریه‌ی بایا، س۱، ش۸و۹.

ابراهیمی جویباری، عسکری. (۱۳۹۰). «بررسی زبان محاوره در دیوان خاقانی». فصلنامه‌ی زبان و ادب فارسی، س۳، ش۶، صص۱-۲۸.

احمدی، بابک. (۱۳۷۲). ساختار و تأویل متن. ج۱، تهران: مرکز.

اخلاقی، اکبر. (۱۳۷۶). تحلیل ساختاری منطق‌الطیر عطار. اصفهان: فردا.

پورنامداریان، تقی. (۱۳۷۷). خانه‌ام ابری است؛ شعر نیما از سنت تا تجدد. تهران: سروش.

ثروتیان، بهروز. (۱۳۷۵). اندیشه و هنر نیما. تهران: نگاه.

جورکش، شاپور. (۱۳۸۵). بوطیقای شعر نو؛ نگاهی دیگر به نظریه و شعر نیما یوشیج. تهران: ققنوس.

حمیدیان، سعید. (۱۳۸۳). داستان دگردیسی؛ روند دگرگونی‌های شعر نیما یوشیج. تهران: نیلوفر.

زرقانی، سیدمهدی. (۱۳۸۳). چشم‌انداز شعر معاصر ایران. تهران: ثالث.

صمدی، حسین. (۱۳۶۹). کتاب‌شناسی نیما یوشیج. مازندران: کانون فرهنگ و هنر.

صهبا، فروغ. (۱۳۸۴). «کهن‌گرایی واژگانی در شعر اخوان». دوفصلنامه‌ی پژوهش زبان و ادبیات فارسی، ش۵، صص۴۱-۶۴.

قویمی، مهوش. (۱۳۸۳). آوا و القا؛ رهیافتی به شعر اخوان ثالث. تهران: هرمس.

یوشیج، شراگیم. (۱۳۸۸). یادداشت‌های روزانه‌ی نیما یوشیج. تهران: مروارید.

یوشیج، نیما. (۱۳۸۷). مجموعه‌ی اشعار. به‌کوشش عبدالعلی عظیمی، تهران: نیلوفر.