بررسی ظرفیت تأثیرگذاری برخی قصه های نمادین منظوم دهه‌ی هشتاد بر رشد آموزه‌های دینی کودکان

آریان‌پور، منوچهر و همکاران. (۱۳۸۵). فرهنگ انگلیسی به فارسی. تهران: جهان ‌رایانه.

آلستون، ویلیام.پی. (۱۳۸۱). فلسفه‌ی زبان. ترجمه‌ی احمد ایران‌منش و احمدرضا جلیلی. تهران: دفتر نشر و پژوهش سهروردی.

احمدی، احمد. (۱۳۶۴). اصول و روش‌های تربیت در اسلام. تهران: واحد فوق برنامه‌ی بخش فرهنگی جهاد دانشگاهی. 

احمدی، بابک. (۱۳۷۵). ساختار و تأویل متن. ج۱. تهران: مرکز.

اندرسن، هانس کریستین. (۱۳۸۰). دختر باغ آرزو. ترجمه‌ی اسدالله شعبانی، تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.

باهنر، ناصر. (۱۳۸۸). آموزش مفاهیم دینی همگام با روان‌شناسی رشد. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.

برک، لورا. (۱۳۸۵). روان‌شناسی رشد؛ از لقاح تا کودکی. ترجمه‌ی یحیی سیدمحمدی، تهران: ارسباران.

بهشتی، محمد. (۱۳۷۹). آرای دانشمندان مسلمان در تعلیم‌وتربیت. ج۲، تهران: سمت.

پورنامداریان، تقی. (۱۳۶۴). رمز و داستان‌های رمزی در ادب فارسی. تهران: علمی و فرهنگی.

پیاژه، ژان و سیمون پیر هانری. (۱۳۶۹). روان‌شناسی کودک و اصول تربیتی جوانان. ترجمه‌ی عنایت‌الله شکیباپور، تهران: کتاب‌فروشی نیما. 

پیرحیاتی، محمد. (۱۳۸۵). مقدمه‌ای بر اساطیر. تهران: دفتر نشر و پژوهش سهروردی.

چدویک، چارلز. (۱۳۷۵). سمبولیسم. ترجمه‌ی مهدی سبحانی. تهران: مرکز.

حنیف،محمد. (۱۳۸۲). «تعریف قصه‌گویی». کتابماه کودکونوجوان، شماره ۷۵، صص۱۰۴-۱۰۶.

خلجی، حسن. (۱۳۹۱). «بررسی تأثیر تربیتی قصه‌های قرآنی در تربیت دینی کودکان». پژوهش‌نامه‌ی تربیت تبلیغی، شماره۱، صص۹۷-۱۱۶.

داد، سیما. (۱۳۷۵). فرهنگ اصطلاحات ادبی. تهران: مروارید.

دهقان، نرگس و همکاران. (۱۳۹۰). «مقایسه‌ی تطبیقی مفهوم عروج در مشترکات معنایی کهن‌الگو با کالبد معماری». مطالعات تطبیقی هنر، سال۱، شماره۲، صص۸۷-۱۰۱.

زرگر امینی، غزال. (۱۳۸۷). «نگاهی کوتاه به قصه و قصه‌های عامیانه». رودکی، شماره۲۲، صص۲۸-۳۴.

شعبانی، حسن. (۱۳۷۱). مهارت‌های آموزشی و پرورشی. تهران: سمت.

شعبان‌نژاد، افسانه. (۱۳۸۱). من و خواب جنگل.تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.

ــــــــــــــــ . (۱۳۸۷). هاجستم و واجستم. تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.

شمیسا، سیروس. (۱۳۸۶). فرهنگ تلمیحات؛ اشارات اساطیری، داستانی، تاریخی و مذهبی در ادبیات فارسی. تهران: میترا.

شوالیه، ژان و آلن گربران. (۱۳۸۸).فرهنگ نمادها. ج۱، 2، 3، 4 و 5، ترجمه‌ی سودابه فضائلی. تهران: جیحون.

عبداللهی، منیژه. (۱۳۸۱). فرهنگ‌نامه‌ی جانوران در ادب فارسی؛ بر پایه‌ی واژه‌شناسی، اساطیر، باورها، زیباشناسی و... . ج۲. تهران: پژوهنده.

عطاران، محمد. (۱۳۶۸). آرای مربیان بزرگ مسلمان درباره‌ی تربیت کودک. تهران: دفتر امور کمک‌آموزشی و کتابخانه‌ها. 

کشاورز، ناصر. (۱۳۸۰). فرشته‌ای از آسمون. تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.

ــــــــــــ . (۱۳۸۵). گنجشک و پروانه. تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.

کیانوش، محمود. (۱۳۸۹). جم‌جمک. تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.

محمدی، مهدی و همکاران. (۱۳۸۹). «نقش ادبیات در شکل‌گیری شخصیت کودکان و نوجوانان با تأکید بر گرایش‌های دینی و اخلاقی». تربیت اسلامی، سال۵، شماره۱۰، صص۱۰۱-۱۲۰.

میرصادقی، جمال. (۱۳۷۶). عناصر داستان. تهران: سخن.

ناظمی، یحیی. (۱۳۸۵). ادبیات کودکان رویکردی بر قصه‌گویی و نمایش خلاق. تهران: چاپار.

نوذری، محمود. (۱۳۸۸). «توصیف و ارزیابی رویکرد شناختی رشد دینی». اسلام و پژوهش‌های تربیتی، شماره۲، صص۱۳۹-۱۶۸.

نوری طبرسی، حسین. (۱۴۰۸). المستدرک الوسایل و مستنبط المسایل. بیروت: مؤسسه‌ی آل‌البیت لاحیاء التراث.

هال، جیمز. (۱۳۹۲). فرهنگ نگاره‌ای نمادها در هنر شرق و غرب. ترجمه‌ی رقیه بهزادی، تهران: فرهنگ معاصر.

یاحقی، محمدجعفر. (۱۳۹۱). فرهنگ اساطیر و داستان‌واره‌ها در ادبیات فارسی. تهران: فرهنگ معاصر.

یونسی، ابراهیم. (۱۳۸۶). هنر داستان‌نویسی. تهران: نگاه.

یونگ، کارل گوستاو. (۱۳۷۷). انسان و سمبول‌هایش. ترجمه‌ی محمود سلطانیه، تهران: جامی.